28-03-08

Bart Peeters

bartpeetersHet stond vandaag te lezen in alle kranten: Bart Peeters (48) denkt eraan te stoppen met presenteren. Dat hij het al tot gevierd presentator schopte, mag op zich al een klein mirakel genoemd worden. Bart Peeters geldt immers als een van de bekendste stotteraars van het land, hoewel daar op televisie nauwelijks iets van te merken valt. Peeters had vooral als kind last om vloeiende volzinnen te maken. Iets wat hijzelf omschrijft als "spreken als gehakt stro", het zogenaamde aaneenrijgen van lettergrepen. Zijn stotteren kreeg de presentator pas onder controle door middel van ademhalingstechnieken. Al heeft Peeters vandaag soms nog last van stotteren. Zo moest hij naar aanleiding van '50 jaar televisie' op bezoek bij zijn jeugdidool Tony Corsari. Toen hij bij hem aanbelde, geraakte de anders zo vlotte Peeters plots niet meer uit zijn woorden. Waarna Corsari gevat antwoordde: "Gij zijt precies zenuwachtig, he manneke".

14-02-08

Liefdesverhaal uit de oude doos: Steven verklaarde zingend zijn liefde aan Annika bij Bart Peeters (2004)

,,Rond mijn elfde heb ik veel gezwegen,'' zegt Steven De Smet (24). Steven stottert, maar niet als hij zingt. Dus verklaarde hij zondagavond in Bart Peeters' Geen zorgen tot Paniek zingend zijn liefde aan zijn Annika. Steven De Smet is net terug van zijn dagtaak bij een chocolademaker. ,,Ik was eerst bij de concurrentie gaan solliciteren. Maar op de personeelsdienst daar zeiden ze - nadat ze me hoorden praten - dat ik niet communicatief genoeg was. Dat was al iets subtieler geformuleerd dan de pesterijen die ik op school moest ondergaan.'' ,,Tot voor ik naar school moest, besefte ik eigenlijk niet dat ik stotterde. De spot van mijn klasgenootjes maakte wel meteen duidelijk dat er iets scheelde met mijn spraak. Soms hakten ze echt op mijn ziel in. Bijvoorbeeld in de voorbereiding van de eerste communie. Eerst was me beloofd dat ik zou mogen voorlezen in de kerk. Mijn moeder glom van trots. Toen mocht ik plots niet meer voorlezen en was ik nog goed genoeg om in de mis een bal te dragen.'' ,,Stotteren. Ik blijf het een mysterie vinden. Ik kan perfect denken wat ik wil zeggen, maar het niet uitspreken. Mensen denken soms dat een stotteraar ook stottert in zijn denken. Dat is dus niet waar.'' ,,Ik volgde al talloze therapieën. Tot en met een kruidenkuur. Dan moest ik pilletjes onder mijn tong laten smelten. Aanvankelijk leek het allemaal te helpen. Voor mij is trouwens alle begin gemakkelijk. Wanneer ik iemand leer kennen, dan stotter ik niet. Pas wanneer ik iemand een tijdje ken en me op mijn gemak voel, begin ik te stotteren.'' ,,Dat was ook zo met Annika. We hebben elkaar leren kennen via internet. Eerst hebben we drie maanden met elkaar gechat en dan toch eens afgesproken. In een van mijn laatste mails had ik Annika wel gezegd dat ik stotter, maar toen ik haar de eerste keer zag, kon ik vlot doorpraten. Nu al lang niet meer.'' In de zomer van volgend jaar gaan Annika en Steven trouwen. Annika zegt dat ze zich al lang niet meer stoort aan de manier waarop Steven praat. Ze zou het zelfs raar vinden als hij plots een vlotte prater zou worden. Steven: ,,Als ik mocht kiezen, dan had ik liever toch geen spraakgebrek. Zeker als kind heb ik veel gezwegen. Nu laat ik niet meer over me heen lopen. Nu zeg ik: zwijg eens even, ik wil eerst iets zeggen.'' ,,Meisjes waren eigenlijk nooit een probleem. Voor Annika had ik al eens een lange relatie en nadien een paar korte. Op dat punt heb ik dus geen kansen gemist. Misschien wel op beroepsvlak. Ik had graag iets gedaan op tv. Presenteren bijvoorbeeld. Of een zangcarrière. Dat misschien nog het liefst.'' ,,Ik heb meegedaan aan de preselectie voor Idool 2004. In de derde voorronde ben ik gesneuveld. Misschien omdat ik stotter? Ik denk dat ik het verdien om als zanger een kans te krijgen. Hopelijk hebben veel mensen zondagavond naar tv gekeken en komt er alsnog een aanbieding. Als kind heb ik al eens gezongen op tv. In de Kinderacademie op VTM. Dat ging goed. Maar toen Walter Capiau me vroeg wie me naar de studio had gebracht, begon ik toch weer te stotteren.'' Stevens moeder komt erbij: ,, Ja, ik heb lang met een schuldgevoel gezeten over Stevens stotteren. Van waar had hij het? Deed hij mijn broer na, die ook stottert? Ik betaal graag voor Stevens therapieën. Vorig jaar is hij naar de nieuwe Franse goeroe Ivan Impoco gegaan: 750 euro voor een sessie van vier dagen.'' ,,Nu voel ik me niet meer schuldig of beschaamd. Nu ben ik trots op mijn zoon. Ik krijg nog steeds de tranen in de ogen wanneer ik terugdenk aan wat hij zondagavond deed. Ik zeg hem: hoeveel vaders kunnen tegen hun kinderen zeggen dat ze in het Amerikaans Theater hebben gezongen?'' Denkt Steven dan al aan kinderen? Steven: ,,Heel zeker. Volgend jaar trouwen Annika en ik en dan mogen er snel kinderen komen. En nee, ik ben niet bang dat ze ook zouden stotteren.'' (Bron: Het Nieuwsblad, 9 november 2004)

13-09-07

De VSU op Afrit 9 (2002)

Het is precies vijf jaar geleden dat het toenmalige VRT-programma Afrit 9 een item wijdde aan de Vlaamse Stotter Unie. Om dit jubileum te vieren, halen we de bewuste reportage nog eens van onder het stof.

18:41 Gepost door Zeemeeuw in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: programma, vrt, afrit 9, een, televisie |  Facebook |

27-06-07

Stotteren op TV

Ongeveer een jaar geleden zond het VRT-programma Koppen zomer een Britse reportage uit over stotteren. In de uitzending werd ook een jongen opgevoerd, die er aan de telefoon maar niet in slaagde zijn naam uit te spreken. Een pijnlijk moment, maar het toont nogmaals aan hoezeer mensen die stotteren elke dag geconfronteerd worden met hun handicap.

21:33 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrt, tv, stotteren, reportage |  Facebook |