13-05-07

This is your president speaking

De Amerikaanse president Georges Bush durft tijdens zijn toespraken wel eens te blijven haperen. Op zich geen probleem. Maar nu hebben snoodaards die blokkades eens na elkaar gemonteerd, wat hilarische beelden oplevert.

14:14 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: georges bush, president, bush, amerika |  Facebook |

08-05-07

Moedige getuigenis

Op de populaire website YouTube vond ik dit filmpje over een jong meisje, die op de Nederlandse televisie vertelt over haar stotterprobleem.

11:12 Gepost door Zeemeeuw in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stotteren, getuigenis |  Facebook |

30-04-07

Hennie Kuiper

kuiper De voorjaarsklassiekers in het wielrennen zitten erop. Ook in het wielerpeloton wordt, of beter werd, gestotterd. Een bekend voorbeeld is de Nederlandse ex-wielrenner Hennie Kuiper (foto). Kuiper vertelt in zijn biografie 'Alleen vooruit' openlijk over zijn spraakgebrek . Zijn stotteren speelde hem immers parten in het profpeloton. Kuiper: ,,Ik kon me niet uiten en was in mezelf gekeerd. Ik klapte dicht, durfde me niet te verweren, schoof de gordijnen ervoor en dacht: ik los het zelf wel op.'' Toch was zijn stotterprobleem ongewild een van de redenen waarom Kuiper als renner doorbrak, en het niet maakte als student. ,,Op de lagere school hebben ze op mijn ziel getrapt. Ik werd niet voor vol aangezien, omdat ik stotterde. Niemand nam het voor mij op. Ja, mijn ouders wel, maar als ze het er op school over hadden, kregen ze te horen: 'Wat wilt u nou? Hennie kan niet eens fatsoenlijk praten'.'' Vandaag de dag heeft Kuiper nog amper last van stotteren, en is hij zelfs een graag geziene gastspreker op congressen. Kuiper beweert zichzelf te hebben genezen. "Ik zag eens een band van mezelf in gesprek met een journalist en schrok. Ik heb toen besloten het stotteren af te leren. Zonder hulp van een therapeut. Een mens kan veel als hij wil."

14:54 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stotteren, wielrennen, hennie kuiper, fietsen |  Facebook |

22-04-07

To Walk Again

afficheAfgelopen week ging in Antwerpen de film To Walk Again in première. Het vertelt het levensverhaal van triataleet Marc Herremans, die in 2002 verlamd raakte na een ongeval op training. Na dat ongeval laat Herremans de moed niet zakken, en begint aan een nieuwe loopbaan als rolstoelatleet. Hij doet opnieuw mee aan de loodzware Iron Man-triatlon van Hawai, die hij in 2006 weet te winnen. Maar naast zijn sportieve prestaties valt Herremans ook op door zijn rotsvaste geloof om ooit opnieuw te kunnen lopen. "Nooit opgeven", is dan ook het levensmotto van Herremans. Overigens zijn niet alle personen met een handicap bijster gelukkig met het rolmodel Marc Herremans. Ze vinden dat Herremans zijn lot maar moet aanvaarden, en teveel bezig is met opnieuw te kunnen lopen. Ook voor ons, stotteraars, is de boodschap van Herremans belangrijk. Zelfs wanneer het even minder gaat en we het even niet meer zien zitten, mogen we de moed nooit laten zakken. En ook wij hebben af te rekenen met tegenkanting. Niet enkel van de andere stotteraars, maar ook van logopedisten, die vinden dat het aanvaarden van je stotterprobleem belangrijker is dan eraan te werken. Misschien dat ze alsnog van mening veranderen na het bekijken van de film To Walk Again...

13:52 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: film, marc herremans, herremans |  Facebook |

15-04-07

Stotteren en solliciteren

Heel wat stotteraars hebben schrik om te solliciteren uit angst om afgewezen te worden. Binnen onze zelfhulpgroep hebben we over dit heikele thema al heel wat gediscussieerd. Op basis van onze eigen ervaringen kwamen we tot de bevinding dat we ons stotterprobleem best niet vermelden op onze CV. Dit geldt trouwens voor alle andere handicaps, want op je CV staan best geen negatieve zaken. Tijdens het sollicitatiegesprek kan je dan weer wel melden dat je last hebt van stotteren, maar zeg er dan ook meteen bij dat dit beletsel vormt voor de job. Je kan er ook bij vermelden dat je dankzij stottertherapie al heel wat vooruitgang hebt geboekt, of dat je actief bent binnen een zelfhulpgroep. Door zelf over je stotteren te praten, neem je bij jezelf ook veel "prestatiedruk" weg, waardoor het stotteren zelf ook zal verminderen. Een aantal jaren geleden solliciteerde een lid van de Vlaamse Stotter Unie eens voor een leidinggevende job bij een multinational. Ze moest het sollicitatiegesprek ook nog eens in het Engels voeren. Tijdens het gesprek bracht ze zelf haar stotterprobleem ter sprake, maar ze voegde er ook meteen aan toe dat ze een Impoco-stage had gevolgd, waardoor het stotteren haar niet langer hindert om presentaties te geven of om vergaderingen te leiden. Ze toonde ook de spiercontracties die ze moest doen. De werkgever reageerde hierop erg positief, en ze kreeg de job. Stotteren hoeft dus geen beletsel te zijn in de zoektocht naar een geschikte job, zelfs als dit een job is waarin je veel moet praten. Wettelijk gezien mag een werkgever trouwens niemand afwijzen op basis van een handicap. Al is dit in de praktijk maar moeilijk te controleren, omdat de werkgever andere motieven zal inroepen om de afwijzing te rechtvaardigen. Hoe je het dus ook draait of keert: stotteren en solliciteren blijft een moeilijke combinatie.

18:42 Gepost door Zeemeeuw in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: solliciteren, job, werk, sollicitatie |  Facebook |

04-04-07

'Be' like Jonathan Livingston

Jonathan Livingston wilde als zeemeeuw altijd maar beter leren vliegen. Vaak stootte hij daarbij op het onbegrip van de andere zeemeeuwen, en uiteindelijk wordt hij zelfs verstoten. Hij is een voorbeeld voor ons, stotteraars, om ook meer te werken aan ons spreken. Zanger Neil Diamond maakte over Jonathan de prachtige soundtrack 'Be', die een Grammy Award won.

23:22 Gepost door Zeemeeuw in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zeemeeuw, muziek, neil diamond, jonathan livingston |  Facebook |

30-03-07

Stotteren op VT4 (2002)

Op 22 mei 2002 kwam het VT4-journaal onze anti-stotterstage filmen. Het was de eerste maal dat de Vlaamse Stotter Unie op de Vlaamse televisie kwam, maar niet de laatste...

16:44 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: journaal, stotteren, nieuws, vt4 |  Facebook |

25-03-07

Humor

Hoe kan je zien dat een stotteraar in een restaurant een spaghetti heeft besteld? Als er tien glazen spa voor hem staan...

21:49 Gepost door Zeemeeuw in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: humor, lachen, grap, stotteren |  Facebook |

21-03-07

Mister Bean was in het land

misterbeanAfgelopen week was Rowan Atkinson, beter bekend als Mister Bean, in België om zijn nieuwste film Mister Bean's Holiday voor te stellen. Voor degenen die het nog niet wisten: Rowan Atkinson is een (lichte) stotteraar, en dat bleek ook tijdens het interview met het programma De Rode Loper. Zijn spraakgebrek verklaart ook waarom hij als Mister Bean uitblinkt door zijn schitterende mimiek en tijdens zijn sketches zo weinig praat. Zelf zegt Mister Bean dat hij vooral als kind erg last had van stotteren, en dan meer in het bijzonder met de letter "b". Hij probeerde dit op te lossen door meer te articuleren. Op zich is dit wel een bizarre uitleg, want als stotteraars meer articuleren gaan ze ook meer stotteren, omdat ze er door een coördinatiestoornis in de hersenen niet in slagen hun gedachten vlot te articuleren. Als je Rowan Atkinson dan langer bezig hoort, dan merk je dat hij nogal eens last heeft van verborgen stotteren, en dat hij "probleemletters" verlengt of herhaalt. Toch niet meer gearticuleerd dus, maar gelukkig struikelt niemand over Atkinsons woorden!

23:50 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mister bean, rowan atkinson, humor, film |  Facebook |

16-03-07

Stotteren mag, maar moet niet

Enige tijd geleden was de Vlaamse Stotter Unie uitgenodigd om te komen spreken voor studenten logopedie. Nu ja, eigenlijk moet ik spreken van studentes logopedie, want logopedie is haast een exclusieve meisjesrichting. Vaak weten deze studentes heel wat af van stotteren, maar krijgen ze nauwelijks les over geschikte therapieën. Een van hen stelde de vraag hoe je stotteraars het best helpt: door hen te zeggen dat ze mogen stotteren, of door hen te melden dat ze net niet mogen stotteren. Wel, het klinkt paradoxaal, maar als je tegen een stotteraar zegt dat hij niet mag stotteren, gaat hij vaker stotteren. En als je tegen dezelfde persoon zegt dat hij mag stotteren, zal hij net minder stotteren. Het heeft alles te maken met de prestatiedruk die een stotteraar ervaart, en die hem nogal eens de das om doet. Ik spreek opzettelijk over "hem", want stotteraars zijn meestal van het mannelijke geslacht: de verhouding is ongeveer 80-20. Vandaar mijn oproep aan de meisjes-logopedisten: zeg voortaan tegen jullie mannelijke klanten-stotteraars dat ze mogen stotteren, en ze zullen minder blokkeren!

00:05 Gepost door Zeemeeuw | Permalink | Commentaren (0) | Tags: logopedie, stotteraar, therapie, stotteren |  Facebook |

05-03-07

Ex-stotteraar is beste nieuwslezer

image001Ronald Remmelzwaan (foto) uit Amsterdam heeft de talentenjacht 'Ik word nieuwslezer.nl' gewonnen. Hij was een van de tien finalisten van de talentenjacht die zaterdag 24 februari een bulletin mochten lezen op de radio. Zijn bijdrage was volgens de jury neutraal en helder en, hoewel Remmelzwaan geen radio-ervaring heeft, toch verrassend overtuigend. Remmelzwaan mocht om 18.00 uur het actuele nieuws live op een aantal zenders lezen. Remmelzwaan reageerde verbaasd en verheugd op zijn uitverkiezing. ,,Vroeger stotterde ik'', aldus de kersverse 38-jarige radiolezer. Ronald mag als winnaar stage lopen bij ANP Radio. De nieuwslezers in spé werden beoordeeld door een jury onder leiding van voorzitter Arend Langenberg (Sky Radio, Radio Veronica, Classic FM). De jury bestond verder uit Jeroen Overbeek (NOS Journaal), Hannelore Zwitserlood (Q-Music), Cees Manintveld (MultiVoice) en Jeroen d'Hamecourt (ANP Radio). De belangstelling voor de talentenjacht was groot. 350 kandidaten stuurden materiaal in. Het ANP hield de talentenjacht voor nieuwslezers samen met de Veronica Radioschool. Het persbureau zette met de wedstrijd het 70-jarig bestaan van het radionieuws van het ANP luister bij. De uitzendingen van de Radionieuwsdienst ('...verzorgd door het ANP') begonnen in februari 1937. Bron: het Nederlandse persbureau ANP

16:48 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuwslezer, stotteraar, nieuws |  Facebook |

23-02-07

Geen ziekte

Stotteraars die na een succesvolle therapie hun spraakgebrek onder controle hebben, krijgen wel eens de vraag of "ze nu genezen zijn van stotteren". Jammer, maar helaas. Stotteren is geen ziekte, hoogstens een "aandoening". Mensen die stotteren kunnen dus niet "genezen", hoogstens "herstellen". En dat herstel gaat gepaard met (veel) vallen en opstaan. Dat "genezen" niet mogelijk is, wordt ook bewezen door het feit dat "herstellende" stotteraars dagelijks hun spreektechniek moeten blijven inoefenen. Anders hervallen ze in hun vroegere gewoontes, en beginnen opnieuw te stotteren. Niet "genezen" dus. Maar gelukkig ook geen ziekte.

21:40 Gepost door Zeemeeuw | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ziekte, stotteren, genezen |  Facebook |

20-02-07

Gedicht

Listen.Listen to my speech. Listen to what I'm saying. Listen to what I am NOT saying. Listen while looking at my body language. Help.Help me to get a smoother way of speaking. Help me to get rid of or deal with my baggage of fear and shame. Help me to go forward to deal with my stutter, my life and the people in it. Help me to communicate. Listen and help, so that I can love others the way I love myself.(Gedicht van Anita S. Blom, voorzitster van de Zweedse stottervereniging SSR)

22:25 Gepost door Zeemeeuw | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedicht, stuttering |  Facebook |

05-02-07

De hond van Tiger Woods

tiger woodsDe Amerikaanse golfspeler Tiger Woods had als kind een ernstig stotterprobleem. Woods sprak daar vorig jaar voor het eerst over op de Amerikaanse televisiezender CBS. "Ergens tussen mijn hersenen en mijn mond ging het fout. Het was een harde strijd, die ik heb gewonnen." Woods kreeg op school lessen om vlotter te spreken. Maar daarnaast beschikte hij nog over een bijzonder hulpmiddel in de strijd tegen het stotteren. "Bij wijze van oefening sprak ik tegen mijn hond, tot het beest uiteindelijk in slaap viel", aldus Woods. "Na veel oefenen lukte het me om zonder stotteren tegen mijn hond te spreken." Overigens ziet Woods veel gelijkenissen tussen stotteren en topsport. "Het is allebei heel zwaar en het vergt veel van je. En om de strijd tegen het stotteren te winnen, moet je een echt competitiebeest zijn. In die zin heeft het stotteren me geholpen om later in het golfen de top te bereiken."

22:11 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tiger woods, hond, topsport, golf |  Facebook |

31-01-07

Een stotterende priester

,,God, waarom moet ik stamelen?''Stotterende priester Dirk Vannetelbosch draagt zondag de mis op in het Brussels. Priester Dirk Vannetelbosch (41) stottert. Toch functioneert hij optimaal in zijn parochie in Jette. Zondag draagt hij er zelfs weer een fel opgemerkte mis in het Brussels dialect op. ,,Soms, wanneer ik weer niet uit mijn woorden geraakt achter het altaar denk ik wel eens: allé God, kom mij helpen want ik ben hier toch voor uw winkel bezig.'' Het eerste contact met de pastoor ging via de gsm. We maakten een afspraak voor een interview over de dialectmis van zondag. Al bij het eerste woord hoorde ik het: die man stottert. ,,Maar toen jij mij de dag nadien opbelde om de interviewafspraak te verplaatsen, u was daar een beetje zenuwachtig over, hoorde ik ook meteen dat u een stotteraar bent'', zegt de pastoor me wanneer we elkaar uiteindelijk treffen in een café vlakbij zijn kerk in Jette. Ik bent blij dat hij dat onmiddellijk doorhad en niet dacht dat ik hem imiteerde. ,,Dat heb ik geen moment gedacht. Echte stotteraars herkennen elkaar altijd meteen'', zegt pastoor Dirk. Stond uw spraakgebrek uw keuze om priester te worden nooit in de weg? ,,Ik had al op heel jonge leeftijd een priesterroeping. Op mijn achttiende had ik een afspraak voor een gesprek in het Groot Seminarie. Maar ik bleef de definitieve datum altijd maar achteruitschuiven. Ik werd geplaagd door nare bijgedachten. Wie studeert nu nog priester? Je moet er wel een beetje gek voor zijn. Om dan ook nog eens het priesterambt zelf uit te oefenen moet je wel helemaal getikt zijn want dan geef je al je vrijheid op om je helemaal aan de medemens te geven. Nee, ik zou wel iets anders kiezen in mijn leven.'' ,,Ik koos voor studies boekhoudkunde en fiscaliteit. Dat ik met die studies een job zou kunnen doen waarbij maar heel weinig contact met andere mensen nodig was, speelde zeker mee in mijn keuze. Na mijn studies ben ik bij de Cera-bank gaan werken. Ik zat bij de cel die de transacties van vreemde munten bijhield.'' ,,Maar de roeping tot het priesterschap bleef. Ik wil gewoon Jezus bij de mensen brengen, meer niet. De kerk is een uitstekend middel om dat te doen. Ik heb toch zelf via de kerk Jezus leren kennen. Ik geloof er nog in. Na alles wat ze heeft meegemaakt bestaat de vzw God en Zoon toch nog altijd.'' ,,Op mijn achtentwintigste ben ik dan toch aan de priesterstudies begonnen, zij het in het systeem van de late roepingen. Dan kan je tijdens de week blijven werken en ga je in het weekeinde je studies doen. Pas wanneer ik een half jaar bezig was, heb ik het mijn ouders verteld. Mijn collega's op het werk hebben het maar geweten wanneer ik vier jaar bezig was.'' ,,Mijn studies boekhoudkunde zijn niet helemaal weggegooide moeite. Als priester heb je ook vaak te maken met rekeningen. Het geld dat binnenkomt, controleer ik nooit. Maar alles wat we uitgeven, heb ik eerst grondig bekeken.'' Tijdens uw priesteropleiding moet toch zijn opgevallen dat u stottert. kreeg u begeleiding van het bisdom? ,,Ik trok toen al bijna wekelijks naar een zelfhulpgroep in Antwerpen. Meer dan acht jaar ging ik er heen. Ik leerde er vooral mijn spraakgebrek aanvaarden. Pas wanneer je die stap hebt gezet, kan het beter gaan. Ik heb onder andere ook nog de Hausdörfer-therapie gevolgd. Dat is een beetje een trage en zangerige manier van spreken. Alsof je uit Limburg komt. Het is echt niet aan mij om hier voor de ene of de andere therapie reclame te maken.'' Hoe lang stottert u al? ,,Ik heb zelf geen herinneringen aan het moment dat het begonnen is. Ik was linkshandig en op school hebben ze me dat afgeleerd. Mijn stotteren zou dan zijn begonnen.'' ,,Sommigen zeggen dat je als stotteraar bent geboren, dat het erfelijk bepaald is. De wetenschap kan nu al zeer veel. Zij kan bijvoorbeeld al genetische afwijkingen bij foetussen in de baarmoeder zien.'' ,,Veel ouders baseren zich daarop om tot een abortus te beslissen. Ik ben bang dat er een dag komt waarop stotteraars al in de baarmoeder zijn te detecteren. Indien dat in mijn tijd al kon, was ik misschien was ik nooit geboren. Terwijl ik juist vind dat stotteren voor mij een mooie uitdaging is.'' U bent soms kwaad op God. Dat lees ik in een gedicht dat u schreef voor een organisatie van Britse stotteraars. In het gedicht Aanvaarding schrijf je dat stotteren je eenzaam maakt en dat je het gevoel hebt dat God je verliet ,,Ik kan nu nog altijd ferm boos zijn op God. Dan denk ik: waarom toch ben ik een stotteraar? Ik tracht God dan een beetje te chanteren: komaan, help me eens, want ik werk toch voor uw winkel. Het is soms zo frustrerend. Je bent de mis aan het doen, alles gaat vlot en dan plots is er geen doorkomen meer aan. Je begint weer maar eens te stotteren. Al het positieve dat je de voorbije maanden opbouwde wordt in een keer kapotgeslagen. Voor de zoveelste maal willen de woorden er niet uit komen. Dan kijk ik naar boven en ik weet: God zwijgt. Het is aan mij om erdoor te komen.'' Hoe doet u dat? ,,Ze zeggen: je moet kalm blijven. En skiën. Je weet wel: wanneer je voor een woord staat dat je niet kan uitspreken, zoek je gauw een synoniem of een omschrijving Met als gevolg dat je tijdens die omschrijving misschien weer ergens voor de brug staat.'' Maar tijdens de mis kan u toch niet skiën. U moet vaak geijkte formules voorlezen, zoals het Onze Vader . ,, Ik kan de Heer op mijn blote knieën danken omdat het Onze Vader met een klinker begint. Het is altijd gemakkelijk om klinkers uit te spreken. Indien dat gebed met een medeklinker begon, had ik misschien nog eens nagedacht eer ik me tot priester liet wijden. Of ik had mijn eerste plan uitgevoerd: ziekenhuispriester worden zodat ik geen missen moest opdragen.'' ,,Soms durf ik al eens de voorgeschreven teksten veranderen. Barmhartige God wordt dan: God vol van barmhartigheid. Dat omschrijven gaat niet altijd. Wanneer mensen mijn naam vragen, moet ik wel Dirk zeggen. De D is een aartsmoeilijke letter om mee te beginnen. Ook met mijn familienaam heb ik het als stotteraar niet getroffen: Vannetelbosch.'' ,,Namen zijn altijd moeilijk. Daarom heb ik graag iemands rechtstreeks nummer op zijn werk. Wanneer eerst de receptionist me de naam van de persoon die ik zoek vraagt, blokkeer ik meestal.'' Doen mensen niet raar wanneer ze u voor het eerst ontmoeten? ,,Bij een overlijden neemt de begrafenisondernemer eerst contact op met de familie. Zo is het ijs al een beetje gebroken wanneer ik langskom. Het gebeurt soms dat mensen me vlakaf vragen of ik als stotteraar wel een mis kan opdragen. Dan antwoord ik altijd: neen. Eenmaal had een dame me echt zenuwachtig gemaakt. Toch ging die dienst wonderbaarlijk goed. Tijdens de Franstalige homilie was ik helemaal op dreef, zonder haperen. Ik zag de dame beschaamd wegkruipen in de kraag van haar jas terwijl de koster bemoedigend zijn duim opstak naar mij.'' ,,Het feit dat Brussel een tweetalige stad is, verergert het stotteren toch wel. Je moet constant tussen de twee talen switchen wat op zich al niet makkelijk is.'' ,,Het is goed dat we eens openhartig over stotteren praten. Zodat mensen kunnen lezen dat je ondanks die handicap toch je levensdroom kan waarmaken. Al is dat niet evident. Met stotteraars is het eigenlijk altijd kantje boord. Ik ken er die door hun stotteren in een beschutte werkplaats gaan werken.'' Wanneer stottert u meest? ,,Wanneer ik moe ben of wanneer ik alcohol heb gedronken. Of wanneer ik iets nieuws moet gaan doen. Een voorbeeld. Zondag draag ik al voor de derde maal de dialectmis op. Daarvoor ben ik niet meer echt zenuwachtig, dus dat zal wel goed gaan. Maar sinds begin dit jaar heb ik er een nieuwe parochie bij. Wanneer ik me daar ga voorstellen, zal het spreken weer moeilijk gaan. Wanneer het te erg wordt, zeg ik tegen de mensen: ik neem even een pauze.'' Ondanks uw spraakgebrek doet u vaak opvallende dingen voor grote groepen mensen. Samen met de Franse rockpriester Père Gilbert - bekend sinds hij prins Laurent en prinses Claire trouwde - droeg u een openluchtmis op tijdens het muziekfestival Rockardinal. ,,Het jaar voordien was ik bij Gilbert op bezoek geweest in Frankrijk. Bij het afscheid spraken we af dat hij de volgende maal naar België zou komen. Tijdens het brainstormen over Rockardinal stelde ik voor Père Gilbert uit te nodigen voor een eucharistieviering. Ik belde hem op en hij is meteen afgekomen.'' En zondag draagt u weer de dialectmis op. Is dat niet elk jaar dezelfde? ,,Toch niet. Onder andere mijn preek is telkens anders. Dit jaar gaat het over een verdwaalde ster, want zondag is het Driekoningen. Ik alludeer op het restaurant Comme chez Soi dat zijn ster kwijt is en ik eindig met de gedachte dat de ster best zou gaan naar een resto du coeur . Ik heb mij tekst eerst zelf in het Brussels neergeschreven en dan ter verbetering voorgelegd aan de kenner van de Speegelmanne.'' Paul Demeyer. Bron: Het Nieuwsblad - 06/01/2007

18:08 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: priester, pastoor, mis, kerk |  Facebook |

26-01-07

Logopedie en zelfhulp: een moeilijke relatie

De leden van de Vlaamse Stotter Unie worden geregeld uitgenodigd om de Impoco-methode te presenteren aan logopedisten of aan studenten-logopedie. Op zich is dit een goede evolutie, want pakweg tien jaar geleden zou dit onmogelijk geweest zijn. Logopedie en zelfhulp-initiatieven (zoals de Impoco-methode) waren twee totaal verschillende werelden, en heel wat logopedisten lieten niet na om hun afkeur te tonen. Overigens is dit geen typisch Belgisch probleem, want overal in Europa leven beiden op gespannen voet. Vandaag de dag is de tegenstelling gelukkig niet meer zo scherp, maar toch blijven logopedie en zelfhulp twee verschillende werelden. En dat is best spijtig, vooral voor de stotteraars zelf. Waar gaat deze tegenstelling over? Traditioneel zijn weinig logopedisten gespecialiseerd in stotteren, dit bij gebrek aan een degelijke opleiding. De weinige gespecialiseerde logopedisten leren stotteraars ook en vooral om hun probleem te aanvaarden. Simpel gezegd: ze leren stotteraars vloeiend stotteren. Deze boodschap kan inderdaad heilzaam zijn voor lichte stotteraars, maar zware stotteraars hebben er maar weinig boodschap aan. Ze zien hun spraakgebrek als een ernstige hinderpaal in het dagelijks leven, en willen vooral vlotter leren spreken. Op dit vlak schiet de logopedie nog te kort. Net daarom zijn (overal ter wereld) zelfhulp-initiatieven ontstaan. Zijn dit wondermethodes, zoals soms beweerd wordt? Neen, natuurlijk niet. Het gevecht tegen stotteren vergt bloed, zweet en veel tranen. Het is keiharde topsport. Elke dag opnieuw. Het is het verhaal van vallen, opstaan, opnieuw vallen en weer opstaan. Niet iedere stotteraar heeft deze motivatie, net zoals niet iedere sporter genoeg motivatie heeft om naar de top door te stoten. Only the strongest survive in the jungle of stuttering. Toch blijven een aantal logopedisten blind voor de resultaten van zelfhulpmethodes. Dat is spijtig, maar niet helemaal onlogisch. Stottertherapie is helaas ook een keiharde business, en een aantal logopedisten is daarom niet geneigd om door te verwijzen. Dit is bijzonder jammer, vooral wanneer deze hardleerse logopedisten zelf niet de kennis hebben om stotteraars te helpen. En dit geldt helaas voor de grote meerderheid van de Vlaamse logopedisten. Stotteren krijgt dan ook maar weinig aandacht in de opleiding logopedie. Precies daarom zouden een aantal logopedisten hun paardenbril moeten afzetten. De meeste stotteraars kiezen er immers nog altijd voor om vloeiend te leren spreken, eerder dan vlotter te kunnen stotteren. Vandaar mijn oproep aan de logopedisten: stutterers have a dream, make it come true.

22:13 Gepost door Zeemeeuw | Permalink | Commentaren (0) | Tags: logopedie, zelfhulp, opleiding |  Facebook |

23-01-07

Waarom stotteren stotteraars?

Stotteren is een coördinatiestoornis tussen de linker- en de rechterhersenhelft. De rechterhersenhelft zorgt onder meer voor het verwerken van nieuwe indrukken, terwijl de linkerhersenhelft aan de hand van taal probeert om deze indrukken onder woorden te brengen. Als gevolg van deze coördinatiestoornis slagen stotteraars er niet in om hun gedachten vloeiend te articuleren. Om vlot te spreken moeten de beide hersenhelften mooi op elkaar zijn afgestemd. In de praktijk betekent dit dat de linkerhersenhelft dominant is over de rechterhersenhelft, en het spreektempo bepaalt. Maar bij mensen die stotteren blijkt geen enkele hersenhelft dominant, waardoor de beide hersenhelften onafhankelijk van elkaar functioneren. Gevolg is een gebrekkige coördinatie, waardoor haperingen en blokkades optreden.

00:20 Gepost door Zeemeeuw | Permalink | Commentaren (1) | Tags: hersenen, stotteraars, handicap |  Facebook |

14-01-07

Humor

Er liep eens een stotteraar rond in de Brusselse Aarschotstraat, een bekende prostitutiebuurt . Hij wilde ook eens van bil gaan. Maar de hoertjes wilden niet vrijen met een stotteraar. Met de moed in de schoenen tikte hij op een raam en vroeg aan een van de dames: "Waaaaaaat kos-kos-kos-kost het?". De prostituee antwoordde: "Als je zonder stotteren kan zeggen waar je vandaan komt, krijg je een gratis beurt." Waarop de stotteraar antwoordde: "Da-da-da-dat is goe-goe-goed!". "Wel", antwoordde het hoertje, "waar kom je nu vandaan?". De stotteraar nam eerst wat lucht, en antwoordde "Kapelle!". Vol verbazing liet de prostituee de man binnen. Eens binnen, trok de stotteraar zijn broek uit. Hij ging stevig tekeer en begon te schreeuwen: "ooooop-ooooop-oooooop". Daarop beval het hoertje om het eens wat rustiger aan te doen. Waarop de stotteraar antwoordde: "ooo-ooop-den-Bos...."

19:00 Gepost door Zeemeeuw in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: humor, stotteren, lachen, grap |  Facebook |

06-01-07

Winston Churchill: stotteraar, en toch een geniaal redenaar

churchill bevanZestig jaar geleden waren de beste redenaars van het Britse parlement beiden stotteraars. Ik heb het over de oorlogspremier en leider van de Conservatives, Winston Churchill (1874-1965), en over zijn politieke rivaal, de socialistische voorman Aneurin Bevan (1897-1960). Heel wat analisten zijn zelfs de mening toegedaan dat de krachtige radio-speeches van Churchill (foto links) hebben bijgedragen aan de overwinning van de geallieerden, omdat ze het moreel van de bevolking en de soldaten opkrikten. Telkens Winston Churchill een speech moest geven, bereidde hij er zich wekenlang op voor. Hij schreef steeds de volledige tekst uit, en oefende er dan weken op. Hij bereidde op voorhand ook alle mogelijke antwoorden op kritische vragen voor. Het zorgde ervoor dat Churchill steeds beter geïnformeerd was dan zijn rivalen. En vooraleer een toespraak te geven, neuriede Churchill steeds discreet tegen zichzelf. Churchill ontdekte ook al snel dat stotteren bepaalde voordelen met zich meebracht. Toen hij 23 was, schreef hij: "Soms zorgt een lichte stotter of ongewilde stilte ervoor dat ik de aandacht trek van het publiek." De jonge Churchill vreesde echter dat zijn spraakgebrek wel eens zijn politieke ambities zou kunnen fnuiken. Daarom begon hij van jongsafaan haast maniakaal te oefenen. Tijdens het wandelen begon Churchill tegen zichzelf te spreken. Zo zei hij als oefening: "The Spanish ships I cannot see, since they are not in sight." Die andere geniale stotteraar Aneurin Bevan (foto rechts), socialist en oprichter van het Britse gezondheidssysteem National Health Service, hield er een andere tactiek op na. Om zichzelf te oefenen, hield Bevan zoveel mogelijk toespraken. Ook ontwikkelde hij een uitgebreid arsenaal aan synoniemen om indien nodig 'moeilijke' woorden te omzeilen. Bevan werd algemeen beschouwd als de tweede beste redenaar van het parlement. Na Churchill uiteraard. Of wat had u gedacht?

00:15 Gepost door Zeemeeuw in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: churchill, winston churchill, aneurin bevan |  Facebook |

31-12-06

Moet Stevaert zich 'outen'?

stevaertDe huidige Limburgse provinciegouverneur Steve Stevaert heeft wel eens last van stotteren. Stevaert zelf heeft zich nog niet 'geout' als stotteraar. Dat hij niet altijd vlot kan spreken, wijt Stevaert zelf aan ademhalingspauzes en dus niet aan stotteren. Een wat vreemde uitleg vind ik zelf. Want Stevaert neemt die ademhalingspauzes dan wel op erg vreemde ogenblikken. Midden in een zin bijvoorbeeld. Als je hem dan enige tijd hoort spreken, dan merk je dat Stevaert een kampioen is in het net-niet blokkeren op een woord. Vroeger had hij dat overigens meer dan nu. Camera-ervaring allicht. Conclusie: Steve Stevaert stottert. Sommigen vinden dan dat hij zich moet 'outen' als stotteraar, want dit zou voor alle lotgenoten een hart onder de riem zijn. Zelf vind ik niet dat hij zich moet 'outen'. Stotteren, hoe pijnlijk hoorbaar ook, behoort immers tot iemands privé-leven. Deze discussie doet me zo'n beetje denken aan de homo-hetze met de boysband Get Ready. Een holebi-magazine vond bijna tien jaar geleden ook dat de groepsleden zich moesten 'outen' als homo's, in plaats van zogezegd hun vrouwelijke fans te bedriegen met aanstekelijke liedjes. Gevolg: de groepsleden ontkenden hun geaardheid, dienden zelfs een klacht in tegen het magazine en wonnen dat proces. Resultaat: veel hetze voor niets. 'Outing' is immers geen plicht, maar een vrije keuze. Ik stel voor om het zo te houden, ook bij stotteren.

14:34 Gepost door Zeemeeuw in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stevaert, sp a, politiek, stotteren |  Facebook |

30-12-06

Waarom heet ik Zeemeeuw?

JonathanJonathan Livingston, de zeemeeuw. Dat is het symbool van onze zelfhulpgroep, de Vlaamse Stotter Unie (VSU). In tegenstelling tot de andere zeemeeuwen, wilde Jonathan zich altijd verbeteren om vlotter te kunnen vliegen. Dat lukte hem uiteindelijk ook, maar het kostte wel bloed, zweet en tranen. En het leverde hem de afgunst op van de andere zeemeeuwen. De stotteraars van de VSU willen ook steeds vlotter kunnen spreken. We doen dit met behulp van de Impoco-spreektechniek: een therapie waarbij we minder articuleren en spiercontracties doen bij elke 'uitgesproken' lettergreep. Klinkt vreemd, maar de methode werkt echt. Het vraagt wel veel doorzettingsvermogen. Toch zijn nog heel wat logopedisten sceptisch. Ten onrechte, al kreeg ook Jonathan Livingston met afgunst te maken. Vandaar dus mijn naam, Zeemeeuw. Welkom op mijn blog! Welkom in mijn luchtruim!

23:32 Gepost door Zeemeeuw | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stotteren, impoco-methode, zeemeeuw, impoco, vsu |  Facebook |