06-10-07

StotterCafé in Rotterdam

stottercafeIn het Nederlandse Rotterdam is afgelopen donderdag het derde werkjaar van het StotterCafé van start gegaan.Wat is me dat nou weer, zal je misschien denken? Wel, bedoeling van het StotterCafé is lotgenotencontact te bevorderen. Ook andere geïnteresseerden zijn welkom, zoals logopedisten en familieleden van mensen die stotteren. Maar naast lotgenotencontact is er elke keer ook een thema dat centraal staat. Afgelopen donderdag was dat 'stotteren in de middelbare school'. In het verleden werden ook al avonden georganiseerd rond 'faalangst' of alternatieve stottertherapieën.Ook interesse om eens langs te gaan? Het StotterCafé komt zeswekelijks samen, telkens vanaf 19.30 uur: 15 november 2007, 10 januari 2008, 21 februari 2008, 3 april 2008, 15 mei 2008. Plaats van afspraak is het Nivon-gebouw in de Dirk Smitsstraat 76, op loopafstand van het centraal station van Rotterdam. De toegang is gratis.

15:24 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cafe, praten, stotteren, ontmoeting |  Facebook |

20-09-07

Van stotteren naar vloeiend spreken (Algemeen Dagblad, 8 september 2007)

socrates3 Ongeveer 175.000 volwassen Nederlanders stotteren. Ze hebben moeite met de timing van hun spreekbewegingen waardoor klanken en lettergrepen worden herhaald of verlengd. Vaak belemmert stotteren het sociale leven. Mensen ondervinden problemen bij sollicitaties en het maken van sociale contacten. Stotteren hoeft succes echter niet in de weg te staan. De exacte oorzaak van stotteren is nog niet wetenschappelijk achterhaald. Er zijn aanwijzingen dat een coördinatiestoornis in de hersenen veroorzaakt dat mensen niet altijd vloeiend kunnen spreken. Niet alle mensen die gevoelig zijn voor stotteren gaan ook stotteren. ,,Stotteren speelt meestal op bij jonge kinderen die een stresssituatie ervaren”, vertelt Mark Pertijs, logopedist en docent logopedie aan de Hogeschool Utrecht. ,,Dit kan een spannende of opwindende gebeurtenis zijn, een onrustige leefomgeving, of als het kind sneller wil spreken dan het vloeiend kan. Individuele aandacht en voldoende rust zijn dan ook belangrijk voor peuters en kleuters.” Ongeveer 80 procentvan de kinderen groeit, al dan niet met therapie, over stotteren heen. Er zijn verschillende therapievormen beschikbaar en het is per persoon verschillend welke vorm het meest geschikt is. Pertijs: ,,Kort samengevat zorgen bijna alle therapievormen ervoor dat de spanning tijdens het spreken afneemt en de coördinatie van het spreken wordt verbeterd, vaak door het spreektempo te verlagen.” Er is ook verschil in therapie voor kinderen en therapie voor volwassenen. Bij kinderen leren ouders hoe zij hun kind kunnen helpen om vloeiender te spreken. Bij volwassenen bevat de therapie behalve spreektechnieken ook aandacht voor emoties, gedachten over het spreken en communicatietraining. Het stotteren heeft immers al jaren impact op het leven. Rond 400 voor Christus dacht Socrates (foto) overigens al de oplossing voor stotteren te hebben gevonden; hij gaf mensen die stotterden het advies naar het strand te gaan en een schelp tegen het oor te houden. Door het lawaai van de brekende golven zou de spraak van de stotteraar vloeiender worden. Tegenwoordig zijn er naast therapieën ook draagbare elektronische apparaten verkrijgbaar die het stotteren kunnen verminderen. In de loop der jaren hebben deze zich ontwikkeld van formaat mobiele telefoon tot een bijna onzichtbaar hoortoestel. ,,De apparaten nemen de stem van de stotteraar op, vertragen het geluid met een fractie van een seconde en laten de spraak met een andere toon weer horen. Hierdoor kan het stotteren verminderen", legt Pertijs uit. De stotteraar hoort zichzelf dus, net als bij de schelp van Socrates, anders terug. Het volgen van spraaktherapie en het gebruik van elektronische apparaten garanderen niet dat het stotteren volledig overgaat, maar met behulp van deze middelen kunnen de gevolgen van het spraakprobleem wel worden verminderd. Stotteren hoeft een gelukkig sociaal leven of een succesvolle carrière niet in de weg testaan. Hoe eerder men deskundige hulp zoekt, hoe groter de kans is dat de invloed van het stotteren beperkt blijft (Judith Kloppenburg en Mark Pertijs). Bron: Algemeen Dagblad uit Nederland, 8 september 2007.

22:14 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: algemeen dagblad, socrates, schelp, krant |  Facebook |

02-09-07

Kim Gevaert

kim gevaertOnze nationale atletiektrots Kim Gevaert (foto) behoort sinds deze week tot de snelste vrouwen ter wereld. Gevaert blinkt echter niet alleen uit op de atletiekpiste, maar was ook op school een hoogvlieger. Het leverde haar een universitair diploma logopedie op. Gevaert kwam tijdens haar studie geregeld in contact met stotteraars, en leerde veel van hen. Toen ze vorig jaar Europese kampioene werd, legde vader Gevaert meteen het verband. "Gefocust zijn en tegelijk relativeren is het geheim van haar succes. Twee dingen die ze heeft onthouden van de stottertherapie", aldus vader Gevaert in een gesprek met de krant Gazet van Antwerpen. Haar ouders bevestigen ook dat Kim vroeger last had van faalangst en overdreven bescheidenheid. Kim zelf bevestigt de heilzame invloed van het contact met mensen die stotteren. "Ik leerde van hen om negatieve gedachten uit mijn hoofd te filteren, en ze om te zetten in positieve gedachten. Om een mentale klik te maken, zodat ik geen energie verlies aan nutteloos gepieker."

21:42 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kim gevaert, atletiek, logopedie, topsport |  Facebook |

11-08-07

Piet Van Haut

piet van hautDezer dagen staat de spoorloze meesteroplichter Piet Van Haut (40, foto) weer volop in de belangstelling. Voor wie het nog niet mocht weten: ook Van Haut heeft last van stotteren. Vandaag stond in de krant Het Nieuwsblad een interessant stuk over de man, die beweert iedereen te kunnen oplichten. Een goede kennis van Van Haut typeert zijn spraakgebrek als volgt: "Piet Van Haut is een jukebox die het plaatje draait dat zijn prooi wil horen. Vreemd is dat hij enkel stottert als hij de waarheid spreekt." Dat ondervond ook een medegevangene van Van Haut. "Jouw vrienden en vriendinnen komen op bezoek bij je voor wie je bent. Niet voor het geld dat ze denken te krijgen", zei Van Haut ooit tegen de man in een zeldzame ernstige bui. Van Haut stotterde.

19:37 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: piet van haut, oplichter, fantast |  Facebook |

26-07-07

De Stevaert-pauze

Een van de eerste posts op deze blog ging over de merkwaardige spreekpauzes van politicus Steve Stevaert. Toevallig heb ik nu op YouTube een fragment gevonden met voorbeelden van dergelijke pauzes, al dateert de bewuste tv-uitzending wel van een tiental jaar geleden. Voor zijn programma 'Alles Kan Beter' maakte televisiemaker Mark Uytterhoeven er zelfs een parodie op. Menig stotteraar herkent zich pijnlijk goed in de ongewilde spreekpauzes van Stevaert, die vaak door de onwetende buitenstaander worden aangevuld. Door dergelijke pauzes bouwt een stotteraar wel spanning op, waardoor zijn gesprekspartner aandachtig blijft meevolgen. Al is dit voor de persoon die stottert vaak maar een schrale troost.

11-07-07

Bruce Willis

bruce willis Sinds 4 juli is de film Die Hard 4.0 te bekijken in de cinema. De hoofdrol in deze film is weggelegd voor de Amerikaanse acteur Bruce Willis, een (ex-) stotteraar. In een interview met het magazine Reader's Digest sprak Willis enkele jaren geleden openlijk over zijn stotterprobleem. "Als kind had ik tussen mijn negen en zeventien een vreselijk stotterprobleem", aldus Willis. "Ik had schrik dat mijn stotterprobleem een carrière als acteur in de weg zou staan. Plots gebeurde er iets miraculeus, toen ik op school toneel speelde. We speelden het stuk 'Connecticut Yankee in King Arthur's Court'. Toen ik op de planken stond, stotterde ik plots niet meer. Maar daarna begon het stotteren opnieuw. Ik begon te ondezoeken waarom ik op de planken niet stotterde." Later trok Willis naar de Montclair State College in de staat New Jersey, dat een bekende theateropleiding heeft. Willis is nog altijd lyrisch over die tijd. "Mijn eerste stuk dat ik er speelde was 'One Flew over the Cuckoo's Nest'. Ik wist meteen: 'Dit is het. Ik wil blijven acteren.'" Het stotteren zou Willis voortaan niet meer hinderen. "Op school kreeg ik speciale oefeningen van een spraaktherapeut. Ik ben een van de mensen bij wie het stotteren er is uitgegroeid", aldus de acteur.

16:28 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: film, stotteren, die hard, bruce willis |  Facebook |

27-06-07

Stotteren op TV

Ongeveer een jaar geleden zond het VRT-programma Koppen zomer een Britse reportage uit over stotteren. In de uitzending werd ook een jongen opgevoerd, die er aan de telefoon maar niet in slaagde zijn naam uit te spreken. Een pijnlijk moment, maar het toont nogmaals aan hoezeer mensen die stotteren elke dag geconfronteerd worden met hun handicap.

21:33 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vrt, tv, stotteren, reportage |  Facebook |

03-06-07

Van Bellingen laat zich opereren aan te korte tong

Sint-Niklaas - Een politicus met ambitie moet rad van tong zijn, zo ondervond Wouter Van Bellingen (Spirit) de afgelopen dagen aan den lijve. De zwarte schepen van Sint-Niklaas kampt met een klein spraakgebrek, en dat maakt hem bij televisiedebatten niet altijd even verstaanbaar. En dus gaat hij na de verkiezingen onder het mes voor een operatie aan zijn tong. "Mijn tong is te kort, al van toen ik klein was", zegt Van Bellingen. "Daardoor mompel ik soms binnensmonds, zeker als ik zenuwachtig ben. En dat is een handicap voor een politicus." In het televisiedebat met Vlaams Belang-coryfee Marie-Rose Morel op VTM (video), eerder deze week, was Wouter Van Bellingen niet altijd even goed te verstaan. Hij kwam niet altijd even vlot uit zijn woorden, en slikte vaak de laatste letters in. "Dat heeft alles te maken met mijn spraakgebrek", zegt Van Bellingen. "Al van kindsbeen af is mijn tong te kort. Ik raak met mijn tong niet eens boven mijn bovenlip, terwijl veel mensen tot aan het puntje van hun neus geraken. Destijds zei mijn logopedist dat er niet veel aan te doen was, en dus bleef het daarbij. Maar ik werd er nooit mee gepest: zo erg was het niet." Pas toen Van Bellingen eind vorig jaar door zijn goede score bij de gemeenteraadsverkiezingen tot schepen van Burgerlijke Stand werd verkozen in Sint-Niklaas, voelde hij de noodzaak om iets aan zijn spraakgebrek te doen. "Als je een huwelijk sluit, moet je toch helder en duidelijk kunnen praten", zegt Van Bellingen. "En dus ben ik weer dictielessen gaan volgen. Als kind had ik dat ook al gedaan, maar sindsdien had ik mijn uitspraak wat verwaarloosd." Ook de dictielerares wees de schepen erop dat zijn tong te kort is. "Gelukkig staat de wetenschap niet stil, en kan dat nu met een vrij eenvoudige operatie verholpen worden", zegt Van Bellingen. "Na de verkiezingen laat ik mijn tongriem wat losser maken. Het is een kleine ingreep, waarbij de chirurg de 'riem' die mijn tong met de onderkant van mijn mond verbindt, gedeeltelijk losknipt. Daardoor krijgt mijn tong meer bewegingsruimte. Na een dag mag ik al weer praten." Intussen speelt zijn korte tong de schepen wel parten tijdens de verkiezingscampagne. "Da's niet leuk, want de mensen verstaan niet altijd wat ik zeg. Zeker omdat het erger wordt als ik zenuwachtig ben, zoals tijdens dat debat met Marie-Rose Morel. Die kan nogal giftig uithalen, en dat vergeet ik me soms te concentreren op mijn uitspraak." Een spraakgebrek hoeft nochtans geen handicap te zijn voor een politicus. Daarvan is de Luikse PS'er Michel Daerden het levende bewijs. Hij werd er zelfs wereldberoemd mee. "Ja, maar ik ben dan wel de nuchtere versie van Michel Daerden. Hij spreekt met een dubbele tong, ik met een korte." (PGL). Bron: Het Laatste Nieuws, 1 juni 2007

13-05-07

This is your president speaking

De Amerikaanse president Georges Bush durft tijdens zijn toespraken wel eens te blijven haperen. Op zich geen probleem. Maar nu hebben snoodaards die blokkades eens na elkaar gemonteerd, wat hilarische beelden oplevert.

14:14 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: georges bush, president, bush, amerika |  Facebook |

30-04-07

Hennie Kuiper

kuiper De voorjaarsklassiekers in het wielrennen zitten erop. Ook in het wielerpeloton wordt, of beter werd, gestotterd. Een bekend voorbeeld is de Nederlandse ex-wielrenner Hennie Kuiper (foto). Kuiper vertelt in zijn biografie 'Alleen vooruit' openlijk over zijn spraakgebrek . Zijn stotteren speelde hem immers parten in het profpeloton. Kuiper: ,,Ik kon me niet uiten en was in mezelf gekeerd. Ik klapte dicht, durfde me niet te verweren, schoof de gordijnen ervoor en dacht: ik los het zelf wel op.'' Toch was zijn stotterprobleem ongewild een van de redenen waarom Kuiper als renner doorbrak, en het niet maakte als student. ,,Op de lagere school hebben ze op mijn ziel getrapt. Ik werd niet voor vol aangezien, omdat ik stotterde. Niemand nam het voor mij op. Ja, mijn ouders wel, maar als ze het er op school over hadden, kregen ze te horen: 'Wat wilt u nou? Hennie kan niet eens fatsoenlijk praten'.'' Vandaag de dag heeft Kuiper nog amper last van stotteren, en is hij zelfs een graag geziene gastspreker op congressen. Kuiper beweert zichzelf te hebben genezen. "Ik zag eens een band van mezelf in gesprek met een journalist en schrok. Ik heb toen besloten het stotteren af te leren. Zonder hulp van een therapeut. Een mens kan veel als hij wil."

14:54 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stotteren, wielrennen, hennie kuiper, fietsen |  Facebook |

22-04-07

To Walk Again

afficheAfgelopen week ging in Antwerpen de film To Walk Again in première. Het vertelt het levensverhaal van triataleet Marc Herremans, die in 2002 verlamd raakte na een ongeval op training. Na dat ongeval laat Herremans de moed niet zakken, en begint aan een nieuwe loopbaan als rolstoelatleet. Hij doet opnieuw mee aan de loodzware Iron Man-triatlon van Hawai, die hij in 2006 weet te winnen. Maar naast zijn sportieve prestaties valt Herremans ook op door zijn rotsvaste geloof om ooit opnieuw te kunnen lopen. "Nooit opgeven", is dan ook het levensmotto van Herremans. Overigens zijn niet alle personen met een handicap bijster gelukkig met het rolmodel Marc Herremans. Ze vinden dat Herremans zijn lot maar moet aanvaarden, en teveel bezig is met opnieuw te kunnen lopen. Ook voor ons, stotteraars, is de boodschap van Herremans belangrijk. Zelfs wanneer het even minder gaat en we het even niet meer zien zitten, mogen we de moed nooit laten zakken. En ook wij hebben af te rekenen met tegenkanting. Niet enkel van de andere stotteraars, maar ook van logopedisten, die vinden dat het aanvaarden van je stotterprobleem belangrijker is dan eraan te werken. Misschien dat ze alsnog van mening veranderen na het bekijken van de film To Walk Again...

13:52 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: film, marc herremans, herremans |  Facebook |

30-03-07

Stotteren op VT4 (2002)

Op 22 mei 2002 kwam het VT4-journaal onze anti-stotterstage filmen. Het was de eerste maal dat de Vlaamse Stotter Unie op de Vlaamse televisie kwam, maar niet de laatste...

16:44 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: journaal, stotteren, nieuws, vt4 |  Facebook |

21-03-07

Mister Bean was in het land

misterbeanAfgelopen week was Rowan Atkinson, beter bekend als Mister Bean, in België om zijn nieuwste film Mister Bean's Holiday voor te stellen. Voor degenen die het nog niet wisten: Rowan Atkinson is een (lichte) stotteraar, en dat bleek ook tijdens het interview met het programma De Rode Loper. Zijn spraakgebrek verklaart ook waarom hij als Mister Bean uitblinkt door zijn schitterende mimiek en tijdens zijn sketches zo weinig praat. Zelf zegt Mister Bean dat hij vooral als kind erg last had van stotteren, en dan meer in het bijzonder met de letter "b". Hij probeerde dit op te lossen door meer te articuleren. Op zich is dit wel een bizarre uitleg, want als stotteraars meer articuleren gaan ze ook meer stotteren, omdat ze er door een coördinatiestoornis in de hersenen niet in slagen hun gedachten vlot te articuleren. Als je Rowan Atkinson dan langer bezig hoort, dan merk je dat hij nogal eens last heeft van verborgen stotteren, en dat hij "probleemletters" verlengt of herhaalt. Toch niet meer gearticuleerd dus, maar gelukkig struikelt niemand over Atkinsons woorden!

23:50 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mister bean, rowan atkinson, humor, film |  Facebook |

05-03-07

Ex-stotteraar is beste nieuwslezer

image001Ronald Remmelzwaan (foto) uit Amsterdam heeft de talentenjacht 'Ik word nieuwslezer.nl' gewonnen. Hij was een van de tien finalisten van de talentenjacht die zaterdag 24 februari een bulletin mochten lezen op de radio. Zijn bijdrage was volgens de jury neutraal en helder en, hoewel Remmelzwaan geen radio-ervaring heeft, toch verrassend overtuigend. Remmelzwaan mocht om 18.00 uur het actuele nieuws live op een aantal zenders lezen. Remmelzwaan reageerde verbaasd en verheugd op zijn uitverkiezing. ,,Vroeger stotterde ik'', aldus de kersverse 38-jarige radiolezer. Ronald mag als winnaar stage lopen bij ANP Radio. De nieuwslezers in spé werden beoordeeld door een jury onder leiding van voorzitter Arend Langenberg (Sky Radio, Radio Veronica, Classic FM). De jury bestond verder uit Jeroen Overbeek (NOS Journaal), Hannelore Zwitserlood (Q-Music), Cees Manintveld (MultiVoice) en Jeroen d'Hamecourt (ANP Radio). De belangstelling voor de talentenjacht was groot. 350 kandidaten stuurden materiaal in. Het ANP hield de talentenjacht voor nieuwslezers samen met de Veronica Radioschool. Het persbureau zette met de wedstrijd het 70-jarig bestaan van het radionieuws van het ANP luister bij. De uitzendingen van de Radionieuwsdienst ('...verzorgd door het ANP') begonnen in februari 1937. Bron: het Nederlandse persbureau ANP

16:48 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuwslezer, stotteraar, nieuws |  Facebook |

05-02-07

De hond van Tiger Woods

tiger woodsDe Amerikaanse golfspeler Tiger Woods had als kind een ernstig stotterprobleem. Woods sprak daar vorig jaar voor het eerst over op de Amerikaanse televisiezender CBS. "Ergens tussen mijn hersenen en mijn mond ging het fout. Het was een harde strijd, die ik heb gewonnen." Woods kreeg op school lessen om vlotter te spreken. Maar daarnaast beschikte hij nog over een bijzonder hulpmiddel in de strijd tegen het stotteren. "Bij wijze van oefening sprak ik tegen mijn hond, tot het beest uiteindelijk in slaap viel", aldus Woods. "Na veel oefenen lukte het me om zonder stotteren tegen mijn hond te spreken." Overigens ziet Woods veel gelijkenissen tussen stotteren en topsport. "Het is allebei heel zwaar en het vergt veel van je. En om de strijd tegen het stotteren te winnen, moet je een echt competitiebeest zijn. In die zin heeft het stotteren me geholpen om later in het golfen de top te bereiken."

22:11 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tiger woods, hond, topsport, golf |  Facebook |

31-01-07

Een stotterende priester

,,God, waarom moet ik stamelen?''Stotterende priester Dirk Vannetelbosch draagt zondag de mis op in het Brussels. Priester Dirk Vannetelbosch (41) stottert. Toch functioneert hij optimaal in zijn parochie in Jette. Zondag draagt hij er zelfs weer een fel opgemerkte mis in het Brussels dialect op. ,,Soms, wanneer ik weer niet uit mijn woorden geraakt achter het altaar denk ik wel eens: allé God, kom mij helpen want ik ben hier toch voor uw winkel bezig.'' Het eerste contact met de pastoor ging via de gsm. We maakten een afspraak voor een interview over de dialectmis van zondag. Al bij het eerste woord hoorde ik het: die man stottert. ,,Maar toen jij mij de dag nadien opbelde om de interviewafspraak te verplaatsen, u was daar een beetje zenuwachtig over, hoorde ik ook meteen dat u een stotteraar bent'', zegt de pastoor me wanneer we elkaar uiteindelijk treffen in een café vlakbij zijn kerk in Jette. Ik bent blij dat hij dat onmiddellijk doorhad en niet dacht dat ik hem imiteerde. ,,Dat heb ik geen moment gedacht. Echte stotteraars herkennen elkaar altijd meteen'', zegt pastoor Dirk. Stond uw spraakgebrek uw keuze om priester te worden nooit in de weg? ,,Ik had al op heel jonge leeftijd een priesterroeping. Op mijn achttiende had ik een afspraak voor een gesprek in het Groot Seminarie. Maar ik bleef de definitieve datum altijd maar achteruitschuiven. Ik werd geplaagd door nare bijgedachten. Wie studeert nu nog priester? Je moet er wel een beetje gek voor zijn. Om dan ook nog eens het priesterambt zelf uit te oefenen moet je wel helemaal getikt zijn want dan geef je al je vrijheid op om je helemaal aan de medemens te geven. Nee, ik zou wel iets anders kiezen in mijn leven.'' ,,Ik koos voor studies boekhoudkunde en fiscaliteit. Dat ik met die studies een job zou kunnen doen waarbij maar heel weinig contact met andere mensen nodig was, speelde zeker mee in mijn keuze. Na mijn studies ben ik bij de Cera-bank gaan werken. Ik zat bij de cel die de transacties van vreemde munten bijhield.'' ,,Maar de roeping tot het priesterschap bleef. Ik wil gewoon Jezus bij de mensen brengen, meer niet. De kerk is een uitstekend middel om dat te doen. Ik heb toch zelf via de kerk Jezus leren kennen. Ik geloof er nog in. Na alles wat ze heeft meegemaakt bestaat de vzw God en Zoon toch nog altijd.'' ,,Op mijn achtentwintigste ben ik dan toch aan de priesterstudies begonnen, zij het in het systeem van de late roepingen. Dan kan je tijdens de week blijven werken en ga je in het weekeinde je studies doen. Pas wanneer ik een half jaar bezig was, heb ik het mijn ouders verteld. Mijn collega's op het werk hebben het maar geweten wanneer ik vier jaar bezig was.'' ,,Mijn studies boekhoudkunde zijn niet helemaal weggegooide moeite. Als priester heb je ook vaak te maken met rekeningen. Het geld dat binnenkomt, controleer ik nooit. Maar alles wat we uitgeven, heb ik eerst grondig bekeken.'' Tijdens uw priesteropleiding moet toch zijn opgevallen dat u stottert. kreeg u begeleiding van het bisdom? ,,Ik trok toen al bijna wekelijks naar een zelfhulpgroep in Antwerpen. Meer dan acht jaar ging ik er heen. Ik leerde er vooral mijn spraakgebrek aanvaarden. Pas wanneer je die stap hebt gezet, kan het beter gaan. Ik heb onder andere ook nog de Hausdörfer-therapie gevolgd. Dat is een beetje een trage en zangerige manier van spreken. Alsof je uit Limburg komt. Het is echt niet aan mij om hier voor de ene of de andere therapie reclame te maken.'' Hoe lang stottert u al? ,,Ik heb zelf geen herinneringen aan het moment dat het begonnen is. Ik was linkshandig en op school hebben ze me dat afgeleerd. Mijn stotteren zou dan zijn begonnen.'' ,,Sommigen zeggen dat je als stotteraar bent geboren, dat het erfelijk bepaald is. De wetenschap kan nu al zeer veel. Zij kan bijvoorbeeld al genetische afwijkingen bij foetussen in de baarmoeder zien.'' ,,Veel ouders baseren zich daarop om tot een abortus te beslissen. Ik ben bang dat er een dag komt waarop stotteraars al in de baarmoeder zijn te detecteren. Indien dat in mijn tijd al kon, was ik misschien was ik nooit geboren. Terwijl ik juist vind dat stotteren voor mij een mooie uitdaging is.'' U bent soms kwaad op God. Dat lees ik in een gedicht dat u schreef voor een organisatie van Britse stotteraars. In het gedicht Aanvaarding schrijf je dat stotteren je eenzaam maakt en dat je het gevoel hebt dat God je verliet ,,Ik kan nu nog altijd ferm boos zijn op God. Dan denk ik: waarom toch ben ik een stotteraar? Ik tracht God dan een beetje te chanteren: komaan, help me eens, want ik werk toch voor uw winkel. Het is soms zo frustrerend. Je bent de mis aan het doen, alles gaat vlot en dan plots is er geen doorkomen meer aan. Je begint weer maar eens te stotteren. Al het positieve dat je de voorbije maanden opbouwde wordt in een keer kapotgeslagen. Voor de zoveelste maal willen de woorden er niet uit komen. Dan kijk ik naar boven en ik weet: God zwijgt. Het is aan mij om erdoor te komen.'' Hoe doet u dat? ,,Ze zeggen: je moet kalm blijven. En skiën. Je weet wel: wanneer je voor een woord staat dat je niet kan uitspreken, zoek je gauw een synoniem of een omschrijving Met als gevolg dat je tijdens die omschrijving misschien weer ergens voor de brug staat.'' Maar tijdens de mis kan u toch niet skiën. U moet vaak geijkte formules voorlezen, zoals het Onze Vader . ,, Ik kan de Heer op mijn blote knieën danken omdat het Onze Vader met een klinker begint. Het is altijd gemakkelijk om klinkers uit te spreken. Indien dat gebed met een medeklinker begon, had ik misschien nog eens nagedacht eer ik me tot priester liet wijden. Of ik had mijn eerste plan uitgevoerd: ziekenhuispriester worden zodat ik geen missen moest opdragen.'' ,,Soms durf ik al eens de voorgeschreven teksten veranderen. Barmhartige God wordt dan: God vol van barmhartigheid. Dat omschrijven gaat niet altijd. Wanneer mensen mijn naam vragen, moet ik wel Dirk zeggen. De D is een aartsmoeilijke letter om mee te beginnen. Ook met mijn familienaam heb ik het als stotteraar niet getroffen: Vannetelbosch.'' ,,Namen zijn altijd moeilijk. Daarom heb ik graag iemands rechtstreeks nummer op zijn werk. Wanneer eerst de receptionist me de naam van de persoon die ik zoek vraagt, blokkeer ik meestal.'' Doen mensen niet raar wanneer ze u voor het eerst ontmoeten? ,,Bij een overlijden neemt de begrafenisondernemer eerst contact op met de familie. Zo is het ijs al een beetje gebroken wanneer ik langskom. Het gebeurt soms dat mensen me vlakaf vragen of ik als stotteraar wel een mis kan opdragen. Dan antwoord ik altijd: neen. Eenmaal had een dame me echt zenuwachtig gemaakt. Toch ging die dienst wonderbaarlijk goed. Tijdens de Franstalige homilie was ik helemaal op dreef, zonder haperen. Ik zag de dame beschaamd wegkruipen in de kraag van haar jas terwijl de koster bemoedigend zijn duim opstak naar mij.'' ,,Het feit dat Brussel een tweetalige stad is, verergert het stotteren toch wel. Je moet constant tussen de twee talen switchen wat op zich al niet makkelijk is.'' ,,Het is goed dat we eens openhartig over stotteren praten. Zodat mensen kunnen lezen dat je ondanks die handicap toch je levensdroom kan waarmaken. Al is dat niet evident. Met stotteraars is het eigenlijk altijd kantje boord. Ik ken er die door hun stotteren in een beschutte werkplaats gaan werken.'' Wanneer stottert u meest? ,,Wanneer ik moe ben of wanneer ik alcohol heb gedronken. Of wanneer ik iets nieuws moet gaan doen. Een voorbeeld. Zondag draag ik al voor de derde maal de dialectmis op. Daarvoor ben ik niet meer echt zenuwachtig, dus dat zal wel goed gaan. Maar sinds begin dit jaar heb ik er een nieuwe parochie bij. Wanneer ik me daar ga voorstellen, zal het spreken weer moeilijk gaan. Wanneer het te erg wordt, zeg ik tegen de mensen: ik neem even een pauze.'' Ondanks uw spraakgebrek doet u vaak opvallende dingen voor grote groepen mensen. Samen met de Franse rockpriester Père Gilbert - bekend sinds hij prins Laurent en prinses Claire trouwde - droeg u een openluchtmis op tijdens het muziekfestival Rockardinal. ,,Het jaar voordien was ik bij Gilbert op bezoek geweest in Frankrijk. Bij het afscheid spraken we af dat hij de volgende maal naar België zou komen. Tijdens het brainstormen over Rockardinal stelde ik voor Père Gilbert uit te nodigen voor een eucharistieviering. Ik belde hem op en hij is meteen afgekomen.'' En zondag draagt u weer de dialectmis op. Is dat niet elk jaar dezelfde? ,,Toch niet. Onder andere mijn preek is telkens anders. Dit jaar gaat het over een verdwaalde ster, want zondag is het Driekoningen. Ik alludeer op het restaurant Comme chez Soi dat zijn ster kwijt is en ik eindig met de gedachte dat de ster best zou gaan naar een resto du coeur . Ik heb mij tekst eerst zelf in het Brussels neergeschreven en dan ter verbetering voorgelegd aan de kenner van de Speegelmanne.'' Paul Demeyer. Bron: Het Nieuwsblad - 06/01/2007

18:08 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: priester, pastoor, mis, kerk |  Facebook |