11-11-10

Te hulp schieten

z_p17-stammering.jpgVolgens de Nederlandse stottertherapeute Yvonne Driessen willen mensen de stotteraar vaak te hulp schieten. "Maar daardoor geef je die persoon de boodschap mee dat je het gesprek te lang vindt duren. Je hebt dus niet het geduld om naar de persoon te luisteren." Beter is het volgens haar om, bijvoorbeeld, als de persoon zijn zin af heeft, te zeggen: Nou, dat was een lastige, hè. "Je toont dan begrip. Stel dat je net zou doen alsof er niets aan de hand is. Dat kan ook weer spanning opleveren." Mensen die stotteren, kunnen heel wat narigheid tegenkomen in het dagelijkse leven. "Stel dat je telefonisch een pizza moet bestellen. Het komt voor dat de pizzaverkoper de hoorn op de haak gooit omdat hij het te lang vindt duren. Onze maatschappij is ingesteld op snel, snel, snel". Bij veel mensen gaat stotteren op den duur over, of wordt het minder, al dan niet na therapie. Stotteren komt in veel gevallen omdat er een probleem is bij de aansturing van de praatspieren. De aandoening kan erfelijk zijn. Jongens hebben het vaker dan meisjes, waarom is niet bekend. (Bron: Belga)

18:31 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit, Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: helpen, pizza, spreken, snel, sneller, hulp |  Facebook |

21-03-10

Demosthenes, stotteraar en groot redenaar

DemosthenesNouyDe Griek Demosthenes (384 - 322 voor Christus) wordt algemeen beschouwd als de grootste redenaar uit de oudheid. Niemand had dit van hem verwacht, want hij had een spraakgebrek. Zijn eerste toespraak lokte alleen maar spot uit omwille van zijn gestotter. Maar Demosthenes gaf niet op. Hij oefende met keitjes in de mond om zijn articulatiespieren te ontwikkelen. En hij ging staan galmen boven de branding van de zee om zijn stem kracht te geven. Hij rende ook de bergen op, terwijl hij verzen reciteerde. Zo oefende hij zijn ademhaling. En hij druppelde olijfolie in zijn neus om de resonans van zijn hoofdholten te verbeteren. En in zijn blote lijf ging hij onder een zwaard staan om van die vervelende opgetrokken schouders (en dus een hoge ademhaling) tijdens het spreken af te komen. Je moet er wat voor over hebben om als stotteraar faam te ontwikkelen als redenaar!

22:04 Gepost door Zeemeeuw in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: demosthenes, griekenland, griek, zee, spreken, stem, berg, zwaard |  Facebook |

13-03-10

Stotteraar durft niet voor rechter

de_rechterEen twintiger uit Oostduinkerke kwam gisteren, nadat hij voor de eerste zitting verstek had gegeven, uiteindelijk toch zelf naar de rechtbank van Veurne. Volgens zijn advocate durfde hij de jongeman niet eerder te verschijnen, omdat hij stottert. Hij was echter niet te beroerd om tegen zijn justitieassistent te zeggen dat hij een werkstraf niet zag zitten, omdat hij het raar vond niet betaald te worden voor geleverd werk. De man wordt vervolgd voor het telen van cannabisplantjes op zijn vensterbank en het bezit van weed. Hij is naar eigen zeggen nu volledig op het rechte pad. Vonnis op 19 maart (Bron: HLN, 6 en 7 maart 2010).

20:24 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: rechter, rechtbank, cannabis, drugs, veurne, advocaat |  Facebook |

20-02-10

Stotteren zit in de genen

dnaStotteren komt niet voort uit een gebrek aan wilskracht of een wankel zelfvertrouwen, maar vindt zijn oorsprong in een overgeërfd genetisch defect. Dat suggereert althans de vondst van drie genen die, mits ze in beschadigde vorm worden overgeërfd, een haperende spraak opleveren. Gek genoeg gaat het niet om genen die betrokken zijn bij de verwerving van spraak, maar wel bij de stofwisseling, melden Amerikaanse artsen in het New England Journal of Medicine.Omdat stotteren nogal eens in de familie zit, gingen de onderzoekers van de National Institutes of Health in het bloed van dergelijke families op zoek naar een mogelijke erfelijke oorzaak. Daarbij kregen ze de hulp van 46 met elkaar verwante Pakistaanse families waarin stotteren veelvuldig voorkomt; zowel stotterende als niet-stotterende familieleden stonden vrijwillig bloed af voor het onderzoek. Doorkammen van meer dan tien miljoen DNA-letters per persoon leverde in het geval van stotterende familieleden een 'tikfoutje' op in het gen GNPTAB, dat bij niet-stotterende familieleden niet voorkwam, aldus de Amerikanen in het NEJM.GNPTAB regelt de afbraak en recyclage van onderdelen van onze lichaamscellen. Dat gebeurt in een celonderdeel dat 'lysosoom' heet (en dat werd ontdekt door de Belgische Nobelprijswinnaar Christian de Duve). Verder onderzoek leverde ook nog tikfouten op in twee andere, eveneens bij de lysosoomstofwisseling betrokken genen: GNPTG en NAGPA. Ook hier kwamen tikfouten alleen voor bij stotterende familieleden, niet bij de rest.Twee van de drie genen waren eerder al in verband gebracht met ernstige stofwisselingsziekten als mucolipidose en de ziekte van Tay-Sachs. Die ziekten ontstaan als afvalstoffen zich ophopen in het lysosoom, zonder te worden gerecycleerd. 'In de loop der jaren zijn talloze oorzaken geopperd voor stotteren', zegt onderzoeksleider Dennis Drayna op de site van het blad Science. 'Een stofwisselingsziekte was daar nooit bij.'Lysosomale stapelingsziekten lopen doorgaans fataal af, al krijgen patiënten tegenwoordig soms kunstmatige enzymsupplementen om het ziekteverloop te remmen. Bij stapelingsziekten zijn de betrokken genen veel zwaarder beschadigd dan bij stotteraars - zo zwaar dat er nauwelijks nog stofwisselingsenzymen worden aangemaakt. Die worden bij stotteraars wel nog gevormd, zij het met de nodige schoonheidsfoutjes. De vraag is nu of enzymtherapie stotteraars van hun spraakgebrek zou kunnen afhelpen.Dennis Drayna hoopt in elk geval dat zijn ontdekking stotteraars over de hele wereld wat meer respect zal opleveren, nu duidelijk is geworden dat hun gebrek een biologische achtergrond heeft, en geen gedragsprobleem is.Toch zijn tikfouten in genen niet in alle gevallen een verklaring voor stotteren - slechts zes procent van 270 Amerikaanse en Britse stotteraars hadden schrijffouten in Drayna's drie genen. Drayna schat dat wereldwijd bij een op de tien stotteraars een van de drie genen beschadigd is - hoe de overige 90% aan zijn spraakstoornis komt, weet hij niet.Ook onverklaard blijft hoe het komt dat haast iedereen in de loop van zijn leven wel eens stottert (probeert u onderstaande zin maar eens vijf keer na elkaar snel uit te spreken) en dat dit stotteren in de meeste gevallen vanzelf overgaat. Vijf op de honderd kinderen stotteren, tegen nog slechts een op de honderd volwassenen. (Bron: De Standaard, 18 februari 2010)

17:56 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gebrek, spreken, stotteren, genen, familie, bloed, gen |  Facebook |

10-01-10

Nieuwe anti-stotterstage tijdens de krokusvakantie

logolien2 De bekende Franse stottertherapeut, Ivan Impoco, geeft tijdens de komende krokusvakantie opnieuw een 4-daagse anti-stotterstage in Vlaanderen. Deze stage vindt plaats van woensdag 17 tot zaterdag 20 februari in de buurt van het Oost-Vlaamse Aalst. Er zijn nog enkele plaatsjes beschikbaar. Ook last van stotteren en interesse in zo'n stage? Neem dan vrijblijvend contact op met de vrijwilligers van de Vlaamse Stotter Unie, die u graag verdere info geven via 0485/95.35.33 (na 19 uur). Meer info over de Impoco-methode vindt u nog op www.impoco.be .

02-01-10

Op voorhand afgewezen, omdat je stottert: het verhaal van Lotte

18-10-09

Wereldstotterdag: 'Meer dan een knoop in je tong'

isad09 Op donderdag 22 oktober vindt opnieuw Wereldstotterdag plaats. Ditmaal luidt het motto 'Meer dan een knoop in je tong'. Met die slogan refereert de organiserende 'International Stuttering Association' (ISA) naar het feit dat stotteren meer is dan de blokkades of de haperingen. Stotteren heeft ook ernstige sociale gevolgen: mensen die stotteren hebben ook vaak last van een minderwaardigheidscomplex; ze hebben te maken met discriminatie of met sociale isolatie. De huidige economische crisis maakt dat vele mensen die stotteren - nog meer dan vroeger - vrezen voor hun job. De buitenwereld onderschat deze sociale gevolgen van stotteren vaak. Zoals de Vlaamse Stotter Unie al vaak gezegd heeft: stotteren is vergelijkbaar met een ijsberg, de onderkant is vaak veel belangrijker, maar minder zichtbaar dan de onderkant. De bedoeling van Wereldstotterdag is net om deze sociale problemen, de onderkant van de ijsberg dus, onder de aandacht te brengen. Stotteren, meer dan een knoop in de tong!

16-08-09

"Niet bang zijn voor stotteren"

Meertalig_onderwijs_articleKinderen die helemaal tweetalig worden opgevoed, lopen een grotere kans om te stotteren, blijkt uit Brits onderzoek. Het is de vraag of dit onderzoek representatief is. Volgens stottertherapeute Marie-Christine Franken is het voor de spraakontwikkeling van een kind veel belangrijker om twee talen niet door elkaar te gebruiken. Stotteren, of een stoornis in het vloeiend spreken, zoals het officieel heet, komt bij alle groepen kinderen voor. Ook kinderen die in één taal worden opgevoed, stotteren soms. Stotteren uit zich vooral in herhalingen of in het overdreven verlengen van een klank, en soms in blokkades. Meestal groeit een kind eroverheen. Maar soms moet er een stottertherapeut aan te pas komen. Vaak begint het stotteren als kinderen nog heel jong zijn, vanaf een jaar of drie.Volgens Brits onderzoek onder 137 Londense kinderen, lopen kinderen die vanjongsaf aan, nog voor ze naar de basisschool gaan, volledig tweetalig worden opgevoed, een grotere kans te gaan stotteren. En zij zouden er moeilijker vanaf komen. Maar dr. Marie-Christine Franken, stottertherapeute bij het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam, zet vraagtekens bij het onderzoek. Over de relatie tussen stotteren en tweetalige opvoeding bestaat nog veel onduidelijkheid. “Tegenwoordig is het heel gebruikelijk dat er meerdere talen in een gezin worden gesproken”, zegt Franken. “Wereldwijd groeien miljoenen kinderen twee- of zelfs meertalig op, en zij hebben geen problemen. Je kunt niet zeggen dat een Nederlands kind dat in het buitenland opgroeit, een groter risico loopt om te gaan stotteren. Daar is echt meer onderzoek voor nodig.” Ouders weten over het algemeen heel goed dat er iets mis gaat in de spraakontwikkeling. Ieder kind stottert wel eens: als het boos is of niet uit zijn woorden kan komen. Aanknopingspunten zijn dat er andere spraak- of taalproblemen zijn, of dat blijvend stotteren meer voorkomt in de familie. Jongens blijken er gevoeliger voor te zijn dan meisjes.“Vaak vertellen kinderen zelf dat ze niet goed kunnen praten of ze houden hun handje voor de mond”, zegt stottertherapeute dr. Franken. Zij krijgt vooral kinderen op het spreekuur die eerder zonder resultaat bij een logopedist onder behandeling waren. “Stottertherapeuten hebben een specifieke opleiding gehad die verder gaat dan die van een logopedist. Ze weten meer over het probleem en de behandeling. Ik kijk ook heel goed hoe een kind communiceert en hoe ouders met hun kinderen omgaan.”De vierjarige Spaanse Pablo ontwikkelde een stotterprobleem toen hij drie was, vertelt zijn moeder. “Het begon al met eerste woordjes als papa en mama”, zegt mevrouw Torres. “Ik merkte dat andere kinderen van zijn leeftijd al snel twee woorden spraken of zinnetjes. Pablo bleef bij één woord hangen. Hij vond het moeilijk om met zijn vriendjes te praten.”Bovendien ging Pablo anders praten. “Hij begon te fluisteren toen hij ontdekte dat hij dan minder stotterde”, vertelt zijn moeder. En hij verschool zich achter ‘Ik weet niet’, als het niet lukte om iets te vertellen.Haar zoontje groeit tweetalig op. Zijn moeder spreekt Spaans met hem en zijn vader Nederlands. Als de familie samen is, wisselt dat. Spaans spreken gaat het jongetje heel moeilijk af, in het Nederlands heeft hij last van een klankblokkade. Toch is zijn woordenschat heel goed ontwikkeld. Voor zijn ouders kwam het stotteren als een verrassing. Niemand in de familie heeft er last van. Na een jaar gaat het al veel beter. “De tips hadden we zelf niet kunnen bedenken”, zegt Torres. “Zoals heel langzaam praten. Dat kostte ons veel moeite”, zegt ze lachend. “Maar ook dat je hem een zin waar hij niet goed uitkomt, niet moet laten herhalen en niet moet corrigeren.” Pablo komt inmiddels veel beter uit zijn woorden en heeft meer zelfvertrouwen gekregen. “En hij fluistert niet meer”, zegt zijn moeder trots.Tweetaligheid is geen enkel probleem, vindt Franken. “De hoofdregel is: spreek met je kind vooral de taal die je zelf goed spreekt. Beslis als gezin welke taal je gebruikt als je bij elkaar bent. Het is niet goed om twee talen door elkaar te gebruiken. Zeker niet binnen eenzelfde zin. Als kinderen een vreemd woord gebruiken omdat ze het juiste nog niet kennen, herhaal dan de hele zin met het goede woord. Dan leren ze zonder nadrukkelijk te worden gecorrigeerd. Verreweg de meeste kinderen herstellen, een kleine groep houdt slechts een lichte stotter over: een kleine verlenging van een klank of heel even blijven hangen aan het begin van een woord. Maar de enorme blokkades die goed communiceren belemmeren, verdwijnen. "Kinderen spreken zonder spanning, angst of buikpijn. Met goede therapie is dat een realistisch doel”, zegt Franken. (Bron: www.rnw.nl)

14-06-09

Humor

kiprecmiekeguusEen jongen die stottert vertelt tegen zijn moeder dat hij hopeloos verliefd is op een meisje. Hij begint en zegt: "Mama, ik ben ho..ho..ho..ho…". Tegen de tijd dat hij is uitgepraat, is zijn moeder al lang flauw gevallen. Ze denkt namelijk dat haar zoon homo is...

17:39 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (2) | Tags: actualiteit, grap, humor, homo, stotteren, mama, moeder, holebi |  Facebook |

22-03-09

Gorki zingt 'Stotteraars aller landen'

gorkiStotteraars aller landen,verenigt u en grijp de macht.Spreken is niet nodig.Wie gelooft nog in de toverkrachtvan formules en van woorden.Het wordt tijd dat ik iets doe.Zal ik het nu doen, nu nog alles kanvoor de zondvloed, nu het nog even kan.Twijfelaars aller landen,het is goed dat je niet weetwaar we nog gaan belanden.Dat houdt de druk op de ketelen de rozenknoppen bloeien.Het wordt tijd dat wij iets doen.

14:16 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gorki, zingen, song, stotteren, stotteraars, liedje, landen |  Facebook |

08-03-09

Zebravinken leren zingen zoals mensen praten

zebravink2Zebravinken leren zingen zoals kinderen leren praten. De hersendelen die er bij zebravinken voor zorgen dat jonge vogels het liedje van hun vader herkennen, zijn zeer vergelijkbaar met die van mensen.Dat blijkt uit onderzoek van cognitiewetenschapper Sharon Gobes, die ermee promoveerde aan de Universiteit Utrecht. Gobes onderzocht het geheugen voor zang bij zebravinken. Haar ontdekkingen zijn van belang om het menselijk vermogen tot herinnering beter te begrijpen. Dat verschaft inzicht in spraakstoornissen als stotteren en afasie, aldus de wetenschapper. (Bron: ANP)

29-01-09

iPhone helpt bij behandeling tegen stotteren

screen-capture7-193x249 De iPhone is van alle markten thuis. Een mooi voorbeeld daarvan is te vinden bij het Hollins Communications Research Institute (HCRI), waar ze een proef hebben afgerond met een stottertherapie waarin de iPhone een cruciale rol speelde. De iPhone werd voorzien van een stem-monitoringsysteem waarmee spreekgedrag werd vastgelegd en geëvalueerd. Tijdens het praten zagen de gebruikers meteen in beeld hoe vloeiend het praten verliep, zodat ze beter konden trainen.De opnames werden ook naar HCRI gestuurd, zodat de therapeuten de training daarop konden aanpassen.Volgens de betrokkenen heeft de iPhone de verwachtingen ruimschoots overtroffen. De gebruikers waren ook extreem positief, met als gevolg dat HCRI de iPhone gaat opnemen als standaard onderdeel van de behandeling. (Bron: www.iphoneclub.nl)

19:35 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: therapie, iphone, stotteren, praten, spreken |  Facebook |

28-01-09

John Updike overleden

De Amerikaanse schrijver John Updike is dinsdag op 76-jarige leeftijd aan longkanker overleden. Naast een gevierd schrijver is Updike ook een lichte stotteraar. Het is een jeugdtrauma waarop hij in zijn autobiografie een hoofdstuk lang ingaat. Maar uit gesprekken met de man valt zijn spraakgebrek nauwelijks op. Pas bij het nauwkeurig beluisteren van bandopnames valt een enkele hapering op, onder meer bij de woorden 'egocentrisch monster'. Mogelijks zit daar wel een Freudiaanse betekenis achter....

06-01-09

Overvaller gevat omwille van gestotter

robber_MGEen overvaller met een kenmerkende stotter is in de Verenigde Staten gearresteerd nadat hij een winkel waar hij zelf had gewerkt, had beroofd. Zijn stem verraadde hem. De man droeg een skimasker om zijn identiteit te verbergen en bedreigde een medewerker van Dunkin' Donuts met een mes om geld uit de kassa af te geven zo meldt de Amerikaanse krant Metro. De medewerker van het donutsfiliaal in Lombard, Illinois herkende de man echter aan zijn karakteristieke, stotterende stemgeluid. Nadat de overvaller er met de buit vandoor was gegaan belde de medewerker de politie en gaf de naam van zijn ex-collega door. De 25-jarige verdachte werd daarop gearresteerd op een parkeerplaats. De man had een witte plastic tas bij zich van Dunkin' Donuts. Het mes waarmee hij de overval had gepleegd zat in zijn zak, aldus de politie. (Bron: Ananova.com)

04-01-09

“ONZE ANGST OM TE SPREKEN IS EINDELIJK VERDWENEN” (Dag Allemaal, 2008)

dag allemaalStotteren legt voor duizenden Vlamingen een hypotheek op hun sociale leven. In het Oost-Vlaamse Wieze volgden we een vierdaagse stage van therapeut Ivan Impoco. De bedenker van de gelijknamige Impoco-methode boekt schitterende resultaten, zelfs wanneer elke andere therapie faalde. Wat hebben prins Albert van Monaco, Bruce Willis en Mr. Bean met elkaar gemeen? Stuk voor stuk stotteren ze. En ze zijn zeker niet de enigen. Naar schatting één procent van de bevolking kampt met hetzelfde probleem. In ons land gaat het om zo’n 100.000 personen, meestal mannen. Gelukkig zijn er oplossingen zoals de revolutionaire Impoco-methode, die aan de hand van spieroefeningen het stotteren helpt onderdrukken. Tijdens de voorbije krokusvakantie kwam de bedenker, de Fransman Ivan Impoco (52), naar Wieze om enkele Vlaamse pupillen te onderwijzen en hen van hun spraakgebrek af te helpen. Ruben Luycx (10) uit Blankenberge en Toa Van der Veken (15) uit Baal maken zich op voor hun eerste oefening. Ze moeten met een gsm naar een restaurant bellen en vragen wat de dagsoep is. Eerst moeten echter alle aanwezigen – ook de ouders – in een cirkel staan en de vraag woord voor woord voorzeggen. Toa mag als eerste bellen en brengt het er goed af. Haar restaurant heeft broccolisoep in de aanbieding. Dan is het de beurt aan Ruben. Wanneer hij na afloop de telefoon neerlegt, kijkt hij beteuterd. “Er is geen dagsoep, het restaurant is gesloten.”Griet en Rene, de ouders van Ruben, zijn in ieder geval blij dat hun zoon naar de stage wilde. “Tot nu toe werd hij gelukkig nooit uitgelachen. Maar binnenkort gaat hij naar de grote school, met andere leraren en klasgenoten. En hij heeft het nu al zo moeilijk met voorlezen in de klas.” Door zijn spraakprobleem is Ruben een timide jongen. Hij gaat nooit naar de bakker of slager. De supermarkt is geen probleem, omdat hij de boodschappen daar maar voor het nemen heeft.Het opvallende aan de Impoco-methode zijn de spiercontracties in de bovenarmen. Bij iedere lettergreep spannen de leerlingen hun biceps op. Dat helpt om de aandacht af te leiden. Daarnaast wordt aangeraden om niet te veel te articuleren. “Het probleem is namelijk dat stotteraars te veel hun best doen”, zegt de lesgever. Ivan Impoco, tot zijn 27ste zelf een hevig stotteraar – “Ik stak vroeger in de klas nooit mijn vinger op, uit angst om te spreken” – vergelijkt stotteren met een ijsberg. “Slechts een klein deel is zichtbaar voor de buitenwereld, het overgrote deel blijft verborgen. Daarmee bedoel ik het vluchtgedrag: mensen die stotteren, vermijden niet alleen de woorden waarmee ze het moeilijk hebben, maar ook situaties waarin ze aan het woord moeten komen.”Vaak is stotteren erfelijk. In de familie van Toa heeft haar opa het ook. “Hij voelt zich rot dat zijn kleindochter hetzelfde heeft”, zegt de moeder van Toa. “Wanneer de nieuwjaarsbrieven worden voorgelezen, zonderen die twee zich altijd even af. Dat zijn heel emotionele momenten. Hij is apetrots wanneer Toa zonder haperen haar brief kan voorlezen. Ze zijn er allebei wel eens opstandig door geweest: “Waarom moet net mij dit overkomen? Toa’s zus Jana daarentegen spreekt zeer vlot, en heeft ook weinig geduld om te wachten tot haar zus is uitgesproken.” De ouders van Toa hebben werkelijk alles geprobeerd, van dictielessen tot acht jaar logopedie. Maar in bepaalde situaties, vooral bij stress en vermoeidheid, blokkeert Toa nog altijd. Daarom proberen ze het nu in Wieze. Jeffrey Reilhof (20) uit Tielt begeleidt tijdens deze stage de nieuwe leerlingen. Amper twaalf maanden geleden zat hij hier zelf op de schoolbanken, een hoopje ellende omdat zijn leven vergald werd door zijn spraakgebrek. “Ik studeerde bank- en verzekeringswezen”, vertelt Jeffrey. “Iedereen zei me dat ik nooit een job zou vinden, omdat ik klanten niet te woord zou kunnen staan.” Een jaar later staat hij op het punt om zijn stage bij een verzekeringsfirma te beginnen en praat hij bij wijze van spreken iedereen onder tafel. Wel nog merkbaar zijn de contracties in zijn linkerbovenarm, die iedere lettergreep ondersteunen. “Sindsdien ben ik veel meer zelfverzekerd. Vroeger liet ik zelfs mijn drank op café door vrienden bestellen.” De sfeer tijdens het middagmaal zit goed. De deelnemers zijn blij dat ze kunnen praten met lotgenoten. En er mag al eens gelachen worden. “Heb jij ook soms mensen die je proberen aan te vullen als je hapert?”, vraagt Jeffrey aan Toa. “Dan zeg je bijvoorbeeld ko-ko-ko.. en raden zij ‘cola?’, terwijl je eigenlijk ‘koffie’ bedoelt. Heel irritant.”Lacherige reacties vinden zij niet altijd erg. Jeffrey geeft toe dat hij hartelijk kan lachen om de typetjes van Jacques Vermeire, als die niet uit hun woorden raken. Toa is strijdlustiger. “Als iemand mij op school uitlacht of nadoet, word ik meestal boos.” De assertieve meid heeft een nette manier gevonden om zich te wapenen. “Laatst kwam ik in een nieuwe turngroep. “Ik ben Toa en ik stotter”, stelde ik mezelf voor. Als er dan nog problemen zijn, ligt het aan de luisteraar.”Voor de praktijkoefeningen zakken we af naar Aalst, waar de sporen van het carnaval nog overal zichtbaar zijn. Toa stapt er een infowinkel van De Lijn binnen. “Hoeveel kost een Buzzy Pazz?”, vraagt ze aan het loket. Hoewel ze het voortreffelijk doet, is ze achteraf niet helemaal tevreden. “Een keer gehaperd”, zucht ze. Toch is de verbetering al duidelijk. “Ik struikelde vroeger vooral over de letter ‘p’. ‘Buzzy Pazz’ zou dus een obstakel zijn geweest.”Met Ruben stappen we vervolgens een krantenwinkel binnen. “Verkoopt u ook telefoonkaarten?”, informeert hij bij uitbaatster Tanja. Het loopt alsnog mis wanneer Tanja vraagt welke kaarten hij zoekt en Ruben ‘Pay & Go’ wil zeggen. Tanja is echter geduldig. “Ik krijg wel vaker mensen over de vloer die niet goed uit hun woorden komen en dat zijn heus niet allemaal stotteraars”, zegt Tanja met de glimlach. Als hij de winkel verlaat, wordt Ruben opgevangen door zijn ouders, die hem proberen troosten. Na amper drie stagedagen is toch ook bij Ruben de verbetering ronduit spectaculair. Maar iedereen hier blijft realistisch. “Stotteren is geen ziekte, er is dus ook geen pil voor”, zegt Jeffrey. “Ik besef dat ik altijd een stotteraar zal blijven. Zodra ik mijn oefeningen verwaarloos, kan het ieder moment weer terugkomen.” GUY VAN GESTEL (Uit: Dag Allemaal, 2008)

29-12-08

Kinderen over stotteren

stotterenDe website stotteren.nl heeft een aantal reacties verzameld van kinderen die stotteren. Hun mening leidt soms tot een verrassende kijk op stotteren. Een greep uit de reacties:"Ik vind het heel leuk om te stotteren, want dan kan ik alles lekker twee keer zeggen!" ;"Het zou toch wel handig zijn als je aan de buitenkant kon zien dat we stotteren" ;Tijdens een behandeling van Max (4 jaar) spreek ik heel langzaam om bij hem ook langzame spraak uit te lokken. Max kijkt me verbaasd aan en vraagt: "Spreek jij Nederlands?" ;Ik vraag aan Yorrik (7 jaar): "Vind jij dat stotteren bij je hoort?". Yorrikantwoordt: "Bij mijn echte ikik hoort het niet, bij mijn andere ik wel" ; Noël (3 jaar) spant zijn voeten als hij stottert. Voordat we op de grond gaan spelen masseer ik even zijn voetjes. Ik zeg: "Zo, even je tenen losmaken". Noël kijkt me verschrikt aan en roept: "Nee, ze moeten eraan blijven".

11:38 Gepost door Zeemeeuw in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kinderen, kind, stotteren, stotter |  Facebook |

11-11-08

Miss Montreal

Momenteel loopt Nederland storm voor de stotterende zangeres Sanne Hans (alias Miss Montreal). Aanvankelijk stond deze 24-jarige studente bekend als 'het meisje met de gitaar uit de kaasreclame'. Maar deze reclamespot sloeg aan en leverde Sanne Hans nationale bekendheid op. Onlangs trad ze op in het veelbekeken Nederlandse televisieprogramma 'De Wereld Draait Door' (video). Sanne praat ook haast complexloos over haar stotterprobleem. "Door mijn spraakprobleem maak ik lastig contact", stelt ze. "Gek genoeg heb ik met zingen nergens last van. Je hoort het vaker bij stotteraars, maar een verklaring heb ik er niet voor. Mijn vriend heb ik in de kroeg ontmoet, dankzij een beetje alcohol. Ik stotter minder met drank op. Als ik hem op school was tegengekomen, was het nooit wat geworden."

21-10-08

Wereldstotterdag

isad08Morgen, woensdag 22 oktober, vindt de elfde uitgave plaats van de jaarlijkse Wereldstotterdag. Al spreken de Engelstalige organisatoren liever van de 'International Stuttering Awareness Day' (ISAD). Thema dit jaar is 'Don't be afraid of stuttering'. Bedoeling is om het taboe verder te doorbreken dat nog altijd rond stotteren hangt. Wereldstotterdag staat traditioneel synoniem voor: INTERACTION, NETWORKING, TALKING, EDUCATING, RESPONDING, NOURISHING THE SPIRIT, ASSERTING OUR RIGHTS, TELLING THE WORLD, INVITING PARTICIPATION, ORGANIZING ACTIVITIES, NURTURING NEW PROGRAMS, ADVOCATING, LISTENING TO EACH OTHER, STRENGTHENING WORLDWIDE EFFORTS, TEACHING, UNDERSTANDING, THINKING IN NEW WAYS, TEAMWORK, EARLY INTERVENTION, REACHING OUT, INITIATING DIALOGUE, NOW IS THE TIME, GLOBAL AWARENESS & ACTION, ADVERTISING, WRITING THE MEDIA,ALONE NO MORE, REPLENSIHING THE SPIRIT, EMPATHIZING, NEW IDEAS, EMPOWERING, SHARING ONE VOICE, SPEAKING FREELY, DISTRIBUTING HELPFUL INFORMATION, ACKNOWLEDGING OUR HISTORY, YOU CAN MAKE A DIFFERENCE.

19-10-08

Barack Obama

We zijn nog slechts enkele weken verwijderd van de Amerikaanse presidentsverkiezingen. De Democratische kandidaat Barack Obama is favoriet om de komende 4 jaar de machtigste man ter wereld te worden. Toch belooft het nog een harde strijd te worden. Tegenstanders doen namelijk alle moeite van de wereld om hem in een kwaad daglicht te plaatsen. Hoewel hij bekend staat als een begenadigd spreker, menen sommigen te weten dat Obama last heeft van stotteren. Op de website You Tube hebben deze tegenstanders daarom een montage gemaakt van alle 'uh'-momenten tijdens een recente speech van Obama. Voorstanders van Obama beweren dan weer dat dit filmpje fake is. Oordeel zelf...

05-10-08

Snel, sneller, snelst

blond%20langzaam%20praten%202Niet toevallig wordt onze manier van leven vaak de turbo-maatschappij genoemd. Alles moet steeds sneller gebeuren. Ook het spreken dus. Net daar knelt het schoentje voor mensen die stotteren. Neem het voorbeeld van telefoneren. Zeker wanneer je iemand onbekend opbelt, is het zaak om als stotteraar de aangeleerde spreektechniek zo goed mogelijk toe te passen. Concreet wil dit zeggen: trager spreken. Blijkbaar is trager praten niet meer zo in de mode, te horen aan de reacties aan de andere kant van de lijn. Jouw zinnen worden vriendelijk maar kordaat afgemaakt. Alles moet immers snel gaan tegenwoordig, want iedereen is tegenwoordig 'druk, druk, druk'. En wanneer je dan een adempauze neemt, klinkt al gauw 'hallo' (3x). Neen, als stotteraar heb je het niet onder de markt in deze turbo-maatschappij. Kunnen de mensen niet eens een voorbeeld nemen aan stotteraars die vlotter proberen praten: trager, trager, trager dus? En niet langer 'snel', 'sneller', 'snelst'.

14-09-08

Tweetalig opgroeiend kind stottert meer

Tweetaligheid_meisje Kinderen die compleet tweetalig opgroeien, hebben een grotere kans om te gaan stotteren dan andere kinderen. Ze komen ook moeilijker van hun gestotter af dan kinderen die maar één taal spreken of die hun tweede taal pas op school leren. Dit blijkt uit een onderzoek onder in totaal 317 kinderen uit Londen, onder wie 69 stotteraars. De studie is vandaag online gepubliceerd door het vakblad Archives of Disease in Childhood. Het is het eerste grote onderzoek naar stotteren en tweetaligheid. Van de stotterende kinderen die hun tweede taal (Engels) pas op school hadden geleerd, stotterde ruim de helft op twaalfjarige leeftijd niet meer, net alseentalige stotteraars. Maar van de compleet tweetaligen (die van jongsaf aan thuis twee talen leerden) was maar een kwart genezen. Er waren al aanwijzingen dat tweetaligheid leidt tot een grotere kans op stotteren. Waarschijnlijk komt het door de soms snelle ‘codewisselingen’ die een tweetalige moet maken. Uit het onderzoek blijkt verder dat maar een klein percentage (5 procent) van de tweetalige stotteraars in slechts één taal stottert. Een precieze kans op stotteren voor tweetaligen is op basis van de studie niet te geven. Er was geen verschil in de schoolprestaties van de stotteraars en anderen. In het algemeen stottert een paar procent van de vijfjarigen; onder volwassen is dat ongeveer 1 procent. (Bron: NRC-NEXT, 9 september 2008)

06-08-08

Ben Johnson

johnson-ben Komende vrijdag beginnen in de Chinese hoofdstad Peking de Olympische Spelen. Naar aanleiding daarvan had de krant Het Laatste Nieuws onlangs een interview met de voormalige Canadese (doping)sprinter Ben Johnson (foto). Op de Spelen van 1988 in Seoul won Johnson goud op de 100 meter sprint, tot bleek dat hij doping had genomen. Op slag moest hij zijn gouden medaille weer inleveren aan eeuwige concurrent Carl Lewis. Wat veel minder geweten is, is dat Johnson ook stottert. Dat blijkt overigens niet zijn enige handicap. Johnson is als kind van een achtergesteld gezin ook nog eens quasi analfabeet. Johnson ziet ook in zijn Canadese afkomst een handicap. "En gee- gee- geen Amerikaan", stelt hijzelf. "Ik was de ideale zondebok van een hele sprintgeneratie. Carl Lewis kon het zoveel beter uitleggen. Amerika aanvaardde het niet dat ik met hun medailles en centen ging lopen. Ben moest vernietigd worden. Ze hebben me in de val gelokt."

20-07-08

Stotteren helpt

dirk nachtergaele(Quick Step-verzorger Dirk Nachtergaele diept in de krant Het Nieuwsblad elke dag een anekdote op uit zijn rijke wielercarrière) "Op een bepaalde dag reden we met de camionette van de ploeg over de wegen van Normandië naar het hotel. Naast mij zat mijn collega Etienne. Hij reed en uiteraard bleef hij niet plakken achter een boerenkar, die tegen hoop en al 20 per uur verder sukkelde. Wij dus in een brede zwaai daar voorbij, over een volle witte lijn. Nu wilde het lukken dat daar net een combi van de politie op de loer lag. We werden gemaand om ons aan de kant te zetten. Een van de agenten begon zijn verhaal, maar Etienne haalde de schouders op. Ik spreek geen Frans, jong. De man wendde zich tot mij. Ik begon meteen te stotteren dat het geen naam had. Mo-mo-mo-sieur de po-po-po-lice. De agent werd wit om de neus en probeerde het opnieuw bij Etienne, die natuurlijk nog altijd geen Frans verstond. Dan terug bij mij, waarop ik zo mogelijk nog afschuwelijker begon te stotteren. Ten einde raad maakte de politieman een wanhopig gebaar. Roulez! Waarop Etienne gas gaf, en in perfect Frans dankte. Merci bien, monsieur l'agent de police!"

22-06-08

Stotteren in alle talen

globe_headlineWereldwijd stotteren liefst 60 miljoen mensen. Maar hoe wordt stotteren in andere Europese talen genoemd? Een overzicht. Deens: stammen ; Fins: ankyttaa ; Frans: begaiement ; Noors: stamming ; Zweeds: stamning ; Spaans: tartamudez ; Ests: kogelemine ; Tsjechisch: koktani ; Russisch: zaikatsia ; Duits: stottern ; Portugees: gaguez ; Italiaans: balbuzie ; Lets: stostisanas ; Hongaars: dadogo ; Esperanto: babuti ; Sloveens: jeclijati ; Bulgaars: zaekvam ; Kroatisch: mucanje ; Ijslands: stama ; Grieks: travlisma ; Servisch: mucanje. (Bron: The Nature of Stuttering door Charles Van Riper)

19:41 Gepost door Zeemeeuw in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stotteren, talen, engels, frans, duits, nederlands, russisch, europa |  Facebook |

26-04-08

Interview: "Ouders zijn niet oorzaak van stotteren"

kurt eggersKurt Eggers (foto) is stottertherapeut, lector aan de Lessius Hogeschool en geaffilieerd onderzoeker aan de KU Leuven, waar hij aan een doctoraat over het verband tussen stotteren en het temperament van kinderen werkt. Op welke leeftijd ontstaat stotteren? 'De meesten beginnen te stotteren tussen twee en vijf, zes jaar. Het kan ineens hevig beginnen of heel geleidelijk aan. Jongens doen het drie tot vier keer vaker dan meisjes. Niemand is honderd procent vloeiend, maar stotteren is nog iets anders. Het gaat om drie zaken: herhalingen (dadadadat is of ik ik ik), verlengingen (llllllekker) en blokkeringen (k...k... kaas).' Is het erfelijk? 'Er is een zekere aanleg mee gemoeid. Uit recent onderzoek blijkt dat de hersenen van stotterende kinderen een beetje anders functioneren. Vermoedelijk is het ook een kwestie van temperament. En er zijn uitlokkende factoren, zoals voorafgaande spraak- en taalproblemen en stress.' Stress bij peuters? 'Denk aan een kind dat iets wil zeggen, maar mama wil net vertrekken. Of een kind dat zich haast om iets te vertellen omdat hij weet dat zijn broertje hem elk moment kan onderbreken. Het kan ook om positieve stress gaan, zoals het uitkijken naar Sinterklaas of een verjaardagsfeest.' Moet je het stotteren negeren? 'Nee, dat is gesteund op een achterhaalde theorie. Sommigen dachten toen dat stotteren het gevolg was van de reactie van ouders op normale spraakonvloeiendheden van kinderen. Maar ouders veroorzaken het stotteren niet. Hoe ze reageren is wel belangrijk in de evolutie van het stotteren, of het al dan niet een probleem wordt.' Wat moeten ouders doen? 'Om te beginnen het spreektempo in het gezin omlaag halen. Als je kind zegt: “Ik-ik-ik-ik heb iets leuks gedaan,, reageer dan niet met “Wat?,, maar laat een pauze van een of twee seconden en herhaal rustig zijn opmerking: “Ha, je hebt iets leuks gedaan! Wat was het?" Op die manier breng je rust in het gesprek.' Ouders zeggen soms: 'Neem eerst eens diep adem.' 'Ik zou dat niet doen. Het werkt contraproductief. Er zijn meer van die goedbedoelde adviezen, zoals “Denk eens goed na", “Probeer eens opnieuw", of “Doe het eens wat trager". Ze kunnen het stotteren juist in stand houden. 'Vanaf wanneer moeten ouders zich zorgen maken? 'Feit is dat kinderen die nog maar een week of twee stotteren, meer kans hebben er sneller zelf vanaf te geraken dan kinderen die dat al een jaar doen. De enen stotteren plots in alle hevigheid, bij de anderen gaat het wat op en neer. Kijk ook naar de rest van de taalontwikkeling: doen zich daar problemen voor of niet? En vertoont je kind al secundair gedrag, zoals knipperen met de ogen, vechten uit frustratie of angst om te spreken, dan is je ongerustheid zeker terecht. Maak een afspraak met een logopedist-stottertherapeut zodra je ongerust wordt. Misschien hoeft het kind nog niet in therapie, maar dan kunnen ouders al advies krijgen over hoe ze ermee moeten omgaan. In de praktijk zien mijn collega's veel ouders met jonge kinderen, men wacht gelukkig niet meer zo lang als vroeger.' (Bron: De Standaard, 18 april 2008)

20-04-08

Stotteren op MTV

Onlangs bracht de muziekzender MTV een reportage over stotteren. In het programma True Life kregen 3 jonge Amerikaanse stotteraars het woord. Het leverde erg aangrijpende getuigenissen op. Zo is er het verhaal van Tim, die zo hard stottert dat hij zelfs niet in aanmerking komt voor een sollicitatiegesprek. Gevolg is dat hij werkloos blijft, en ernstige financiële problemen kent. Een ander aangrijpend verhaal is dat van de bloedmooie Jess. Ze wil graag Miss New York worden, maar vreest het gesprek met de jury. En tot slot is er nog Caryn. Tot haar twintigste hield ze haar stotteren verborgen voor familie en vrienden. Maar nu is ze het liegen beu. Moedig als ze is, besluit ze in therapie te gaan.

21:36 Gepost door Zeemeeuw in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mtv, stotteren, reportage, televisie, tv |  Facebook |

28-03-08

Bart Peeters

bartpeetersHet stond vandaag te lezen in alle kranten: Bart Peeters (48) denkt eraan te stoppen met presenteren. Dat hij het al tot gevierd presentator schopte, mag op zich al een klein mirakel genoemd worden. Bart Peeters geldt immers als een van de bekendste stotteraars van het land, hoewel daar op televisie nauwelijks iets van te merken valt. Peeters had vooral als kind last om vloeiende volzinnen te maken. Iets wat hijzelf omschrijft als "spreken als gehakt stro", het zogenaamde aaneenrijgen van lettergrepen. Zijn stotteren kreeg de presentator pas onder controle door middel van ademhalingstechnieken. Al heeft Peeters vandaag soms nog last van stotteren. Zo moest hij naar aanleiding van '50 jaar televisie' op bezoek bij zijn jeugdidool Tony Corsari. Toen hij bij hem aanbelde, geraakte de anders zo vlotte Peeters plots niet meer uit zijn woorden. Waarna Corsari gevat antwoordde: "Gij zijt precies zenuwachtig, he manneke".

17-03-08

My Generation

Afgelopen weekend schonk radiozender Radio 1 nog eens aandacht aan het liedje My Generation van de Britse rockband The Who. Het is een protestliedje uit de jaren '60. Centrale boodschap: "de oude generatie snapt het niet". Deze boodschap blijft ook vandaag nog actueel, in tijden van het Generatiepact en de vergrijzing. Ook voor stotterende mensen is het trouwens een bijzonder liedje. Het wordt namelijk al stotterend gezongen. Om die reden weigerde de Britse omroep BBC in eerste instantie om 'My Generation' uit te zenden, want het zou stotterende mensen tegen de borst stoten. Ze herzagen hun beslissing toen het liedje enorm bleek aan te slaan. Overigens is nooit helemaal duidelijk geworden waarom The Who hun liedje al stotterend zong.

01-03-08

Humor

22:29 Gepost door Zeemeeuw in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mop, cafe, humor, lachen, koffie, cola |  Facebook |

14-02-08

Liefdesverhaal uit de oude doos: Steven verklaarde zingend zijn liefde aan Annika bij Bart Peeters (2004)

,,Rond mijn elfde heb ik veel gezwegen,'' zegt Steven De Smet (24). Steven stottert, maar niet als hij zingt. Dus verklaarde hij zondagavond in Bart Peeters' Geen zorgen tot Paniek zingend zijn liefde aan zijn Annika. Steven De Smet is net terug van zijn dagtaak bij een chocolademaker. ,,Ik was eerst bij de concurrentie gaan solliciteren. Maar op de personeelsdienst daar zeiden ze - nadat ze me hoorden praten - dat ik niet communicatief genoeg was. Dat was al iets subtieler geformuleerd dan de pesterijen die ik op school moest ondergaan.'' ,,Tot voor ik naar school moest, besefte ik eigenlijk niet dat ik stotterde. De spot van mijn klasgenootjes maakte wel meteen duidelijk dat er iets scheelde met mijn spraak. Soms hakten ze echt op mijn ziel in. Bijvoorbeeld in de voorbereiding van de eerste communie. Eerst was me beloofd dat ik zou mogen voorlezen in de kerk. Mijn moeder glom van trots. Toen mocht ik plots niet meer voorlezen en was ik nog goed genoeg om in de mis een bal te dragen.'' ,,Stotteren. Ik blijf het een mysterie vinden. Ik kan perfect denken wat ik wil zeggen, maar het niet uitspreken. Mensen denken soms dat een stotteraar ook stottert in zijn denken. Dat is dus niet waar.'' ,,Ik volgde al talloze therapieën. Tot en met een kruidenkuur. Dan moest ik pilletjes onder mijn tong laten smelten. Aanvankelijk leek het allemaal te helpen. Voor mij is trouwens alle begin gemakkelijk. Wanneer ik iemand leer kennen, dan stotter ik niet. Pas wanneer ik iemand een tijdje ken en me op mijn gemak voel, begin ik te stotteren.'' ,,Dat was ook zo met Annika. We hebben elkaar leren kennen via internet. Eerst hebben we drie maanden met elkaar gechat en dan toch eens afgesproken. In een van mijn laatste mails had ik Annika wel gezegd dat ik stotter, maar toen ik haar de eerste keer zag, kon ik vlot doorpraten. Nu al lang niet meer.'' In de zomer van volgend jaar gaan Annika en Steven trouwen. Annika zegt dat ze zich al lang niet meer stoort aan de manier waarop Steven praat. Ze zou het zelfs raar vinden als hij plots een vlotte prater zou worden. Steven: ,,Als ik mocht kiezen, dan had ik liever toch geen spraakgebrek. Zeker als kind heb ik veel gezwegen. Nu laat ik niet meer over me heen lopen. Nu zeg ik: zwijg eens even, ik wil eerst iets zeggen.'' ,,Meisjes waren eigenlijk nooit een probleem. Voor Annika had ik al eens een lange relatie en nadien een paar korte. Op dat punt heb ik dus geen kansen gemist. Misschien wel op beroepsvlak. Ik had graag iets gedaan op tv. Presenteren bijvoorbeeld. Of een zangcarrière. Dat misschien nog het liefst.'' ,,Ik heb meegedaan aan de preselectie voor Idool 2004. In de derde voorronde ben ik gesneuveld. Misschien omdat ik stotter? Ik denk dat ik het verdien om als zanger een kans te krijgen. Hopelijk hebben veel mensen zondagavond naar tv gekeken en komt er alsnog een aanbieding. Als kind heb ik al eens gezongen op tv. In de Kinderacademie op VTM. Dat ging goed. Maar toen Walter Capiau me vroeg wie me naar de studio had gebracht, begon ik toch weer te stotteren.'' Stevens moeder komt erbij: ,, Ja, ik heb lang met een schuldgevoel gezeten over Stevens stotteren. Van waar had hij het? Deed hij mijn broer na, die ook stottert? Ik betaal graag voor Stevens therapieën. Vorig jaar is hij naar de nieuwe Franse goeroe Ivan Impoco gegaan: 750 euro voor een sessie van vier dagen.'' ,,Nu voel ik me niet meer schuldig of beschaamd. Nu ben ik trots op mijn zoon. Ik krijg nog steeds de tranen in de ogen wanneer ik terugdenk aan wat hij zondagavond deed. Ik zeg hem: hoeveel vaders kunnen tegen hun kinderen zeggen dat ze in het Amerikaans Theater hebben gezongen?'' Denkt Steven dan al aan kinderen? Steven: ,,Heel zeker. Volgend jaar trouwen Annika en ik en dan mogen er snel kinderen komen. En nee, ik ben niet bang dat ze ook zouden stotteren.'' (Bron: Het Nieuwsblad, 9 november 2004)